Followers

Wednesday, December 31, 2014

PARA SA MGA AMATEUR WRITERS NA GUSTONG MAISAAKLAT ANG KANILANG MGA AKDA!


Tama po! If you dreamed of having your own book, this is the answer. Sa minimum cost lamang ay puwede na po kayong magpaprint ng book na matatawag na "quality" at "standard".

Self-publishing po ang tawag dito. Pero unlike the conventional self-publishing na kailangang gumastos ng malaki at kailangang maramihan ang i-print upang maging mura lang ang per book cost (na aabot din sa hindi kukulang sa 50K ang overall cost), ang MSOB book ay tumatanggap ng kahit minimum na 25 copies lamang sa mamabang presyo.

At de kalidad ang libro, hindi newsprint ang gagamitin, may copyright ninyo (tutulungan kayo namin na mag-apply ng copyright), at may ISBN (International Serial Book Number). Ito ay upang talagang katanggap-tanggap ang book ninyo as a standard book.

Nakapagprint na po kami ng books, at katunayan, may mga books na kami na pumasa sa evaluation ng National Book Store, kagaya ng "Santuwaryo: Tatlong Kuwento Ng Pag-ibig" (on display na sa NBS), at mga books na soon to be displayed at National Book Stores na "Ang Kuya Kong Crush Ng Bayan", "MSOB Anthology 2", at "Munting Lihim".

Heto po ang specifications:

1) Size: 5.5” x 8” (ito lamang ang size na puwede naming gawin)

2) Cover: Softbound

3) Inside pages: Bond paper, white (hindi newsprint)

4) Binding: Perfect binding

5) Minimum no. of copies: 25

6) Rate per book:

60 pages = Php120
80 pages = Php130
100 pages = Php140
120 pages = Php150
140 pages = Php160
160 pages = Php170
180 pages = Php 180
200 pages = Php 190
220 pages = Php200

7) MSOB will handle in the application of ISBN for your book for a fee of Php500.00

8) We will assist you to obtain a copyright para sa book mo

How to calculate:

Assuming that -
a) Your book has 60 pages, and
b) You want to print 25 books

120.00 x 25 = 3,000.00
Add ISBN Fee = 500.00

Total = 3,500.00

For 3.5K, you will have already 25 quality books complete with copyright and ISBN.

Heto ang procedure:
i. Submit your manuscript (MS) via email. Edited, at naka layout sa size na 5.5" x 8"
ii. Kasama sa manuscript ay ang mga title page, copyright page, acknowledgement page, etc. (we can give a sample on this)
iii. Submit your image in high resolution, ready to print, again naka layout para sa cover ng book, including the spine and bleed

We will start this project po by December, 2014.

For more information, please pm me, or send me email at getmybox@hotmail.com

-Michael Juha-

Friday, November 28, 2014

Beat of my Heart Chapter 11



AUTHOR’S NOTE


Salamat ng marami sa mga tong nagbabasa nito. Sa mga nagbigay po ng comment mula chapter 5-10. Angel, Kuya Alfred of T.O, Hardname, Drei, Valintin Olingay, Kris De Leon, at sa Anonymous sa chapter 7, Wayne at Gabriel. Last but not the least kay Kuyang Anonymous sa chapter 9. :)
Padagdag pa pala.. sa mga kuyang anonymous sa chapter 10. MATSALA! Gilrex Laurente, Shai at Jay.
   Thank you talaga ng marami!! Sa mga silent reader at lahat-lahat na!! lol

Maraming salamat din po sa mga taong ito na nakakausap ko sa FB.
 Mama Lalie, Faustino, Jharz Elemento at kay JM Perez (walang plugging.. xD)

            Siyempre. Hindi mawawala si Kuya Carlos.. Kuya!! Connected na tayo.. lol Salamat sa pagpayag ulit (redundant na to.)

Sa kapwa RA’s ko po. Makiki-HI na rin ako sa kanila. Rye Evangelista, Prince Justin Dizon, Cookie Cutter, Apple Green at Gio Yu..

Pati kay Kuya Ponse at kay Sir Mike. Salamat sa privilege..

BTW, ang story po na `to, in a way ay connected sa kwento ni Kuya Carlos na on-going din ngayon. Hindi po sa story ni Prince Justin. ;)

At isa pa pala. Alam ko po na maikli ang kada chapter. Naka-fix na po sila. Nakakatamad mag-edit. xD. (Tamad lang.) Pero kahit na ganoon, sinisigurado ko na mag-a-update na ako kada tatlong araw para makabawi naman sa kaiksian nito :).

At sa nagtatanong kung sino si Austin, nasa isang chapter siya. Nakalimutan ko lang kung anong chapter.. xD

Pasensya po sa kaguluhan ng chapter na ito at sa mga susunod pa.


MABALOS!!





CHAPTER ELEVEN

NASA dating school niya noong elementary si Vienne. Nandodoon siya dahil sa kanyang lola. Sinamahan niya ito na puntahan ang mga dating co-teachers para mabisita nito. Wala naman siyang ginagawa sa bahay nila dahil araw ng Biyernes at wala siyang klase kapag ganoon na araw.
            Nagpaalam siya rito nang maihatid niya ito sa pupuntahan nito. Naglakad-lakad siya. Pinagsawa ang kanyang mata sa mga bagay na nakikita na pamilyar na sa kanya. Tanawin na hindi maaalis sa isipan niya hanggang tumanda siya.
            Nauwi siya sa playground ng school. Mukha pa ring bago ang mga palaruan dahil sa bagong pintura iyon. Umupo siya sa isang bench. Inilibot niya ang kanyang paningin.
            Napangiti si Vienne nang maalala ang isang pangyayari sa nakaraan na hinding-hindi niya malilimutan. Ang araw kung saan nakilala niya si Brax.

            Nasa isang sulok lamang ng playground ng paaralan ang pitong taong gulang na si Vienne. Sapat na sa kanya ang mag-isa roon at tingnan ang mga classmate niya na masayang naglalaro ng habulan. Ayaw niyang sumali sa mga ito dahil alam niya na palagi lang siyang matataya at sa huli kapag hindi nakahuli ay masasabihan ng kung anu-ano. Katulad ng pagiging lampa at malamya.
            Aminado naman si Vienne na lampa siya dahil madalas ay lagi siyang napapatid at minsan ay nadadapa. Tuwing sumasali siya sa mga ito ay siya palagi ang natataya at hindi makahabol sa mga ito. Madali kasi siyang mapagod at kung hingalin ay parang kabayo. Palagi rin siyang unsure sa mga bagay na ginagawa niya. Aminado rin siya na malamya siya kung kumilos dahil lumaki siya na laging napupuna ng kanyang mama ang mga kilos niya. Kaunting galaw ay agad nitong napupuna at minsan pa kapag nagkamali siya ay nagiging dahilan pa ng kurot at palo mula rito.
            Hindi siya lumalaban tuwing kinukutya at inaaway siya ng mga kaklase niya na mahilig mam-bully dahil katulad ng sabi niya ay aminado siya roon. Isa pa ay ayaw niyang masaktan at magkaroon ng pasa. Lagi rin niyang ipinapasok sa isip ang bilin sa kanya ng lola niya na umiwas na lang sa mga taong ganoon. Wala naman daw kasi siyang magagawa kahit na magpaliwanag pa siya lalo na kung makitid ang utak ng taong iyon. Tama naman ito kaya niya sinusunod.
            Mula sa pagtingin sa mga ito. Nagkasya si Vienne na maglaro nang mag-isa sa laruan na ibinigay sa kanya ng lola niya. Laruang kotse iyon na binili pa nito sa isang mall na malapit sa kanila. Masaya na siya sa ganoon. Masaya na siya na maglaro ng mag-isa kaysa ang mapuna na naman ng iba.
            Umupo siya sa isang bench nang magsawa sa paglalaro ng laruan niya. Boring ang maglaro nang mag-isa ngunit kailangan niyang sanayin ang sarili. Matagal naman na siyang sanay pero hindi niya lang talaga maiwasan ang malungkot. Kung sana ay meron siyang kalaro na paglalaro lang ang pakay sa kanya at hindi mapupuna ang kalamyaan at pagiging lampa niya.
            Muli niyang tiningnan ang mga classmate niya na walang sawa pa rin sa paghahabulan. Napapangiti na lang siya tuwing natataya ang ibang classmate niya. Napapangiwi naman kapag may nadadapa at muling ngingiti tuwing babangon ang mga iyon mula sa pagkakadapa. Sana ay ganoon din siya. Sana nga..
            "`Sali ka sa laro namin, Vienne," anyaya sa kanya ng isa sa mga classmate niya.
            Marahan siyang umiling. "Ayoko. Tama na sa akin ang panoorin kayo." Ang magalang niyang tanggi.
            "Sige. Ikaw ang bahala. Kung gusto mo sumali sa `min, lapit ka lang," anito.
            Napangiti na lang siya. Isa si Neo sa masasabi niyang mabait sa kanya.
            "`Wag mo nang yayain si Vienne, Neo. Lampa `yan. Lagi lang madadapa `yan. Lampa!" Ang pagsingit ng isa.
            Napayuko siya sa sinabi nito. Parang gusto niyang maglaho sa harap ng mga ito. Hindi makarinig para hindi niya marinig ang tawanan. Sanay naman na siya sa ganoon ngunit hindi niya pa rin maiwasan ang malungkot at masaktan. Kailangan bang paulit-ulit na sabihin ng mga ito sa kanya ang ganoon. Ipamukha ang mga bagay na alam na niya.
            Kasasabi pa lang niya sa sarili na aminado siya roon ngunit kailangan ba na ganito. Pasimple niyang pinunasan ang luha na tumulo sa kanyang pisngi. Katulad ng dati pinili niya ang manahimik.
            Muli niyang kinuha ang laruan sa kanyang bag. Doon na lamang niya ibabaling ang nararamdaman niya. Para hindi na marinig ang mga tawanan ay nagpasya siyang tumayo mula sa bench. Lumayo siya sa mga ito at muling gumawa ng sarili niyang mundo. Kinuha niya ang kanyang bag at mabilis na naglakad palayo sa mga ito.
            Nang hindi na niya marinig ang tawanan ay saka lang siya huminto ngunit hindi pa pala tapos ang kalbaryo niya para sa araw na iyon. May nakasalubong siya na estudyante na higit na malaki sa kanya. Grade two pa lang siya. Sa tantiya niya ay nasa grade three na ito.
            Iiwas sana siya para hindi nito mapansin ngunit huli na.
            "Ang ganda naman ng laruan mo! Akin na lang `yan!"
            "Hi-hindi pwede," sabi niya, sabay tago ng laruan na hawak sa kanyang likuran. Kung sinabi nito na pahiram ay baka ibigay niya iyon dito. Pero hindi iyon ang sinabi nito kundi 'akin na lang'. Parang gusto talagang angkinin ang laruan niya. Bagay na hindi naman pwede dahil mahalaga sa kanya ang laruan.
            "Anong hindi pwede?!" Halos pagalit na tanong nito. "Akin na `yan!" Ang sabi nito saka lumapit sa kanya.
            Pilit na kinuha sa kanya ang laruan. Dahil sa mas malaki ito sa kanya ay nakuha nito ang pakay. Nang makuha nito iyon ay agad itong tumakbo palayo sa kanya. Hinabol naman niya ito. Sadyang mabilis ito at mahina lang siya tumakbo kaya hindi niya ito maabutan.
            Huminto ito, hindi kalayuan sa kanya.
            "Kunin mo sa `kin kung kaya mo! Ang bagal mong tumakbo!' Pangungutya pa nito.
            Muli siyang tumakbo palapit dito ngunit hindi niya ito naabutan.
            Nadapa siya sa kakahabol dito. Agad siyang nakadama ng kirot sa kanyang tuhod nang tumama iyon sa matigas na bagay. Pati nga ang katawan niya ay sumakit.
            "Ang lampa mo pala! Hindi ka na nga makahabol, nadapa ka pa!" Pangungutya nito.
            Tuluyan na siyang napaiyak. Masakit na ang pisikal na katawan niya dulot ng sugat sa kanyang tuhod. Ngunit mas masakit pa dahil sa emotional na aspeto. Kailan ba siya titigilan ng mga katulad nito.
            Bumangon ang galit sa kanyang puso. "Ibigay mo sa `kin `yan! Bigay `yan sa akin ng lola ko!" Asik niya. Wala na siyang pakialam kung mapagalitan man siya ng lola niya sa gagawin niyang pakikipag-away. Galit siyang tumayo at basta na lang ito itinulak. Dahil sa hindi nito inaasahan ang ginawa niya ay nagulat ito at napaupo.
            Nabitawan ng batang lalaki ang laruan. Agad niya iyong kinuha. Ibinalik niya rin sa bag para sigurado.
            Galit na tumayo ang lalaki. Malakas nitong ibinalya ang katawan niya sa damuhan. Napahiga siya roon. Muling tumulo ang luha niya.
            "Mabagal na tumakbo, lampa na. Iyakin pa. Bakla ka yata, eh! Bakla!!"
            Napaiyak siya nang tuluyan. Hinayaan niya na tumulo ang luha niya.
            Lumapit sa kanya ang batang lalaki. Kinwelyuhan siya nito at pinatayo hawak doon. Nagpatianod na lang siya. Nakita niya ang nakakuyom nitong kamao. Napapikit na lang siya. Hinintay na dumapo sa kanyang mukha ang kamao nito.
            "Anong sa tingin mo ang ginagawa mo sa kanya?!" Pagalit na tanong ng kung sino sa lalaki. Boses bata iyon.
            Natigil ang lalaki sa tangka nitong gagawin sa kanya. Binitawan siya nito. Hinarap ang lalaking nagsalita.
            Iminulat niya ang mata para tingnan kung sino ang taong magsisilbing tagapagligtas niya. Nakita niya ang isang batang lalaki na hindi nalalayo ang laki sa nambu-bully sa kanya. Natuwa ang batang puso niya.
            "Anong pakialam mo?! `Wag kang eeksena rito bata," pasigaw na sabi ng bully sa tagapagligtas niya.
            Hindi man lang niya nakitaan ng sindak ang mukha nito. "Nakikipag-away ka sa hindi mo ka-level! Mayabang ka lang porke't alam mo na kaya mo sila. Ako ang kalabanin mo."
            Nagsimulang magpalitan ng suntok ang dalawa. Sa huli ay nanalo ang tagapagligtas niya. Tumakbo naman palayo ang bully.
            Lumapit sa kanya ang lalaki.
            "Okay ka lang?" tanong nito.
            "Hindi," sagot niya sabay tingin sa tuhod na may sugat.
            Napaiyak siya dahil sa pag-aalala sa posibleng maging reaksyon ng mama at lola niya sa sugat niya. Alam niya na hindi siya sasaktan ng lola niya pero pagdating sa mama niya ay ibang usapan na iyon.
            "Uy, `wag ka nang umiyak. Wala na nambu-bully sa `yo. Okay na."
            Hindi pa rin siya natigil
            Nagulat na lang siya sa ginawa ng batang lalaki sa kanya.
            Hinalikan siya nito sa pisngi sunod sa kanyang labi. Natigil siya sa pag-iyak. Natutok ang kanyang paningin sa mukha nito.. kahit na musmos pa lang siya ay nakadama na siya ng kung anong saya sa puso niya.

            "Nakadama na ako ng kung ano sa puso ko," nasambit ni Vienne. Napabuntung-hininga na lang siya. Noon pa pala ay may pagtingin na talaga siya sa bestfriend niya. Ang paghangang nadarama niya kay Brax ay naging full-blown na pagmamahal na higit pa sa kaibigan dahil sa pagkakalayo nilang dalawa. At mas lalo pang sumisidhi iyon sa pagdaan ng mga araw dahil sa mga bagay na ipinapakita sa kanya ng mahal niyang bestfriend.
            Hindi pala si Ambrose ang first kiss niya kundi si Brax. Pero counted ba iyon? Masyado pa silang bata para masabi na una niyang halik ang kaibigan. Wala silang kamuwang-muwang sa mundo noong mga bata pa sila.

            "Bakit mo ginawa `yon?" Gulat niyang tanong.
            "Ang sabi kasi ng mama ko. Nawawala daw ang sakit kapag kinikiss mo ang taong umiiyak, kaya iyon kiniss kita. Wala na bang masakit sa `yo?"
            Napailing siya. "Wa-wala na," pagsisinungaling niya kahit may kirot pa siyang nadarama mula sa sugat niya.
            "Ano pala ang pangalan mo?"
            "Alvienne Santos. I-ikaw?"
            "Brax Garcia," nakangiting sagot nito. "Mula ngayon, Vienne. Ako na ang tagapagtanggol mo. At bestfriend na rin kita."
            Sa sinabi nitong iyon ay natuwa ang puso niya. Hindi siya tatanggi sa gusto nitong mangyari. Kung iyon nga ang kaso ay may sasandalan na siya at maaasahan tuwing nangangailangan siya ng tulong.

            Yeah. May nasasandalan na nga siya. Lagi niyang naaasahan si Brax kahit na sabihin pang minsan ay siya ang gumagawa ng bagay sa pagitan nila pero bumabawi na ito sa kanya ngayon dahil sa pagkakalayo nila ng higit sa isang buwan dahil sa pagkakaroon nito ng girlfriend. Lagi siyang nakadepende rito kaya naman nagkagusto siya sa bestfriend niya. Hindi na nga lang pagkakagusto kundi pagmamahal na.
            Kung sana ay ganoon kadali na makalimutan niya ang nararamdaman niya para rito. Ayaw niyang magkalamat ang relasyon nila ni Brax dahil sa nararamdaman niya. Ayaw niya na masira sila. Nag-uumpisa pa lang sila ulit.
            "Vienne!" Malakas na tawag ng pamilyar na boses sa kanya.
            Tiningnan niya iyon. Nakita niya ang palapit na si Ambrose sa kanya. Napangiti siya nang makalapit ito.
            "Talagang sinundan mo ako rito, ah," aniya.
            Bago kasi siya sumama sa Lola Cons niya ay nakatanggap siya ng tawag mula dito. Eksakto naman na hawak niya ang cellphone niya habang naghihintay siya sa Lola Cons niya kaya nasagot niya ang tawag nito. Nang makapag-usap nga sila ay sinabi niya dito na may pupuntahan sila ng lola niya at sa school nga.
            Hindi naman niya sineryoso ang sinabi nito na susundan siya dahil may pasok ito sa isang subject.
            "Anong ginagawa mo rito?" Tanong pa niya.
            Umupo muna ito sa bench. "Papahinga muna ako bago ko sagutin ang tanong mo. Nakakapagod ang tumakbo," sabi nito. Hinihingal pa.
            "Pwede ka naman kasing maglakad. Tumakbo ka pa talaga. Pinapagod mo ang sarili mo, eh."
            "Gusto ko kasi na makita ka kaagad."
            "Para ka lang ewan. Wala ka na bang klase?"
            "Wala `yong prof namin kaya wala na kaming pasok. Ayoko pa namang umuwi sa bahay kaya dito na muna ako sa `yo. Saan ang lola mo?"
            "Kausap `yong mga dati niyang co-teacher."
            "Bakit nandito ka? Iniwan mo siya doon."
            "Nagpaalam naman ako sa kanya. Ayaw ko naman na doon lang sa loob nakatunganga. Wala rin naman akong maiintindihan sa pag-uusapan nila. Mas okay na dito ako. Maganda mag-reminisce."
            Nakita niya ang paglungkot ng mukha ni Ambrose. "Masaya ma-reminisce dahil si Brax ang naaalala mo."
            Nabigla siya. "Paano mo naman nalaman na si Brax ang naaalala ko?"
            "Dahil sa ngiti dyan sa labi mo."
            Nagkaroon siya ng idea sa ibig nitong sabihin. Transparent ba siya kaya ganoon? Kaya nasabi nito iyon.
            "Bestfriend ko si Brax kaya lagi ko siyang maaalala."
            "Bestfriend nga lang ba? Iba kasi ang nakikita ko, Vienne, eh. Lagi tayong magkasama at lagi kong napapansin ang m--"
            "Mahal ko si Brax. Siya ang sinasabi ko sa `yo na mahal ko."
            Napabuntung-hininga ito. "Alam ko. Matagal ko ng alam na siya ang mahal mo. Hinihintay lang naman kita na sabihin sa akin iyon, eh. Kaya nga pinapahinto mo ako sa panliligaw ko sa `yo dahil sa kanya. Bukod pa doon, ayaw mo akong saktan dahil hindi mo alam kung kailan mo siya makakalimutan. Pero sa tingin mo, Vienne, makakalimutan mo siya?"
            "Hindi ko alam," sagot niya. "Mahirap para sa akin na kalimutan na lang basta ang nararamdaman ko para sa bestfriend ko lalo na at bumabalik siya. Nag-iba rin ang pakikitungo niya sa akin at dahil doon.." Huminga siya nang malalim. "..mas lalo akong nahuhulog sa kanya. Alam ko naman na hindi `yon pwede kasi bestfriend kami. Nag-uumpisa pa lang kami ulit. Ayaw kong masira ang relasyon namin dahil sa nararamdaman ko sa kanya."
            "Anong balak mong gawin?"
            "Ayokong lumayo pero ayoko namang dumikit sa kanya palagi. Palaging magkakaroon ng malisya sa akin ang mga bagay na gagawin niya. Aasa ako at ayokong mangyari sa akin iyon."
            "Sa akin mo na lang kasi ibaling ang pagmamahal na `yan. Alam kong mahirap gawin pero gagawin ko ang lahat para mahulog ka sa akin. Masaya ako dahil sinasabi mo ang mga bagay na ganoon sa akin. Pero hindi ako manhid, Vienne, para hindi masaktan. Actually, para ngang may pinong kumukurot sa puso ko ngayon. Masakit pero kaya ko pa naman. Pwede naman tayong maging mag-boyfriend, Vienne, eh. I'm willing to take the risk. Katulad ng sabi ko, gagawin ko ang lahat para sa akin mabaling ang pagmamahal mo kay Brax. Iyon ay kung papayag ka na maging boyfriend mo ako."
            Nag-iwas siya ng tingin. "Ayokong masaktan ka."
            "Nagawa mo na."
            "I'm sorry."
            "You're forgiven."
            "Pag-iisipan ko, Ambrose. Hindi ka naman mahirap mahalin. Sayang nga lang at may nauna kaysa sa `yo."
            "Hihintayin ko ang magiging sagot mo, Vienne. Parang trial lang ang magiging relasyon natin kung papayag ka. Gagawin ko ang lahat para sa `yo. Kapag hindi pa rin naging tagumpay na mapaibig kita, kahit masakit papalayain kita."
            Niyakap niya ito. Nagulat naman ito sa ginawa niya.
            "I'm sorry kasi nasasaktan kita."
            Gumanti ito ng yakap. "Okay na ako. Basta maghihintay ako ng sagot mo. Positibo o negatibo. Pero mas prefer ko pa rin ang positive na sagot."
            Hindi siya nagsalita. Niyakap niya lang ito bilang tugon.


INILAHAD na ni Ambrose ang huling baraha niya para makuha si Vienne. Alam niya na dehado siya sa laban na hindi pa nga nagsisimula para makuha niya ang puso nito mula kay Brax. Mahal nito ang bestfriend nito at ang mabisang bagay na dapat niyang gawin ay subukan ang kahit na anong bagay para makuha ito.
            Sinadya niya na puntahan si Vienne sa school nito noong elementary para doon. Sapat na sa kanya ang mahigpit nitong yakap bilang tugon sa kanyang tanong. Alam niya at iisipin niya na makakatanggap siya ng positibong sagot mula dito. At mula doon ay gagawin niya ang lahat para magustuhan at mahalin rin siya nito. Ang sabi nga nito ay hindi siya mahirap mahalin, nagkataon lang na nauna nitong minahal si Brax.
            Kapag naging positibo ang sagot nito ay magkakaroon na siya ng karapatan dito. Palagi na niyang makakasama ito. Tuwing makikipagkita ito kay Brax ay palagi siyang sasama lalo na kung gugustuhin nito iyon.
            Seloso siyang tao. Aminado siya doon pero hindi iyon magiging dahilan para masakal niya ito. Gagawin niya ang lahat para maging maunawain at makita nito ang magandang katangian niya bilang nobyo. Nakita na nito ang katangian niya bilang isang kaibigan at may hihigit pa doon kapag naging silang dalawa.
            Kumalas ito sa pagkakayakap sa kanya.
            "Sasagot ako kapag handa na ako," anito.
            Masuyo niyang nginitian ito. "Maghihintay ako. Gaya nga ng sabi ko, sana ay positibo ang magiging sagot mo."
            Ngumiti lang ito. "Gusto mo bang ipakiala kita sa lola ko."
            "Sure. Hindi ako tatanggi dyan. Saan ba si lola?"
            Tumayo ito. "Tara," yaya nito sabay hila sa kanya.
            Napatingin siya sa kamay nitong nakahawak sa kamay niya. Darating ang araw na mahahawakan niya ang kamay nito ng malaya. Maghihintay siya.
            Habang naglalakad sila ay hindi pa rin binibitawan ni Vienne ang kamay niya. Hindi naman siya nagrereklamo dahil pabor iyon sa kanya.
            Pagkarating nila sa lugar kung saan ang lola nito ay saka pa lamang nito binitawan ang kanyang kamay. Nakita niya ang isang matanda.
            "Lola Cons," tawag dito ni Vienne.
            Nang makalapit sila ay ngumiti ito. "Saan ka ba nagpupunta, Vienne?" Napatingin ito sa kanya. "Sino ang kasama mo?"
            Kimi siyang ngumiti saka nagmano dito. "Goodmorning po. Ambrose po ang pangalan ko. Friend po ako ni Vienne," magalang niyang sabi.
            "Magandang umaga din sa `yo, Ambrose. Ako ang lola nito," anito sabay pisil sa mukha ni Vienne.
            Nakadama siya ng inggit sa nakita. Sana ay ganito rin sila ka-close ng magulang niya. Hanggang sana lang naman iyon dahil abala ang mga ito sa kanya-kanyang trabaho. Given na bunso siya ngunit lumaki siya sa piling ng mga katulong na parang mas magulang pa kaysa sa magulang niya.
            Kaya nga may pagkakataon na naiisip niya na magrebelde ngunit naiisip rin niya na ano ang magiging silbi niyon sa kanya. Magugulo lang ang kanyang buhay at mapapariwara siya. Kahit papaano ay nakikinig naman siya sa sermon ng Yaya Tasing niya.
            "Matagal ka na bang kaibigan ni Vienne, hijo?" Tanong sa kanyanito.
            "Opo."
            "Ganoon ba. Kumusta naman na kaibigan ang apo ko? Ikaw ang pangatlong pinakilala niya sa akin. At ibig sabihin niyon ay malapit ka talaga sa kanya. Minsan lang kasi ito makihalubilo."
            Napangiti siya sa sinabi nito. Sumaya ang kanyang puso sa kaalaman na mahalaga siya kay Vienne kahit alam na niya iyon. Masaya lang siya na marinig iyon mula sa taong malapit kay Vienne.
            "Ganoon po ba."
            "Oo, hijo. Sige, maiwan ko muna kayo dito. Pupuntahan ko muna ang iba kong co-teacher."
            "Sige po."
            "Sige, `la."
            Napasunod ang tingin niya sa lola ni Vienne. Ang nice nito. Hindi man lang niya nakitaan ang kilos ng disgusto sa kanya. Siguro dahil na rin sa may pagka-loner talaga si Vienne. Alam siguro nito na hindi masyadong nakikipaghalubilo si Vienne sa iba. Si Brax at ang isa pa nitong bestfriend na si Coby ang malapit dito. Maliban pa doon ay si Austin at Kelly lang ang kausap nito sa classroom nito.
            "Uy," untag sa kanya ni Vienne. Napatingin siya dito.
            "Bakit?"
            "Ako dapat ang magtanong sa `yo ng bakit. Bakit ka natahimik?"
            "May naiisip lang ako. Wala ka bang ibang kaibigan, Vienne? Maliban kay Brax at Coby. Meron pa bang iba?"
            "Meron kayong tatlo nina Kelly at Austin. Gaya ng sabi ni lola, pangatlo ka sa ipinakilala ko sa kanya. Ang una kasi si Brax, pangalawa si Coby."
            "What I meam maliban sa amin na tatlo."
            "Meron naman. Actually, barkada lang siya para sa akin. Saka matagal na `yon, during elementary days pa. Barkada ang turing ko sa kanya kasi hindi naman kami madalas na nag-uusap noon. Basta ang alam ko tungkol sa kanya maliban sa pangalan niya ay `yong hindi siya tumatawa tuwing pinagtatawanan ako ng mga classmate ko noon. Ang masaklap lang, hindi ko na nga alam kung saan siya ngayon."
            "Anong pangalan?"
            "Si Neo."
            Kumunot ang noo niya. "Neo? May kilala ako na ganoon ang pangalan."
            "Talaga?"
            "Oo!"
            "Sino?"
            "Ako!"
            Nanlaki ang mata nito.

ISANG hindi makapaniwalang tingin ang ibinigay ni Vienne kay Ambrose nang sabihin nito na ito si Neo. Na ito ang batang hindi tumatawa tuwing kinukutya siya ng mga classmate niya noong elementary pa siya. Na ito ang nagyayaya sa kanya na makipaglaro tuwing nakikita siya na nag-iisa.
            Ang totoo ay ang pangalan na lang ni Neo ang naaala niya. Nang sunod kasi na pasukan nila noong mga panahon na iyon ay wala nang bakas ng kaklase niyang iyon. Wala na nga siyang naging balita dahil hindi naman siya nagtatanong. Wala naman kasi siyang ka-close na mga classmate niya kahit na teacher ang lola niya sa school. Ang sabi nga ng iba ay loner siya. Para siyang may sariling mundo na nabago nang dumating sa buhay niya si Brax at Coby.
            "Hindi nga?"
            "Ako nga si Neo. Kung hindi ka naniniwala, I will introduce myself to you in proper way. Ang buo kong pangalan, Neo Ambrose P. Ferrer."
            Napailing siya. "Hindi pa rin ako naniniwala sa `yo. Ang kilala kong Neo. Mabait hindi bully katulad mo. Hindi ako pagtatawanan at lalong hindi ako kukutyain. Baka nakakalimutan mo na kung paano tayo unang nagkakilala."
            "Natatandaan ko `yon. Ang totoo, nakalimutan na din kita, eh. Masyado pa tayong bata n'un. Wala pa nga akong kamuwang-muwang. Saka, people changed, Vienne. Nagbago ako at inaamin ko na medyo naging basagulero ako pero nagbago na ako. And one more thing is, kaya ako lumapit sa `yo n'un, hindi dahil kay Brax kundi sa `yo. Would you believe na matagal na kitang napapansin."
            "`Wag ka ngang sinungaling. Alam ko na hindi iyon ang totoong rason. Ramdam ko na n'ung naging close lang tayo na-develop ang nararamdaman mo sa akin."
            "Ang yabang mo na, ah."
            Natawa siya. Natigilan siya nang mapansin ang seryosong tingin sa kanya ni Ambrose.
            "Ba-bakit?"
            "I'm just happy that I make you happy, Vienne."
            "`Wag kang magiging senti. Masaya lang tayo dapat ngayon."
            "Okay. Ikaw ang boss. Siyanga pala, Vienne. Sinabi ni Austin sa `kin na susunduin niyo si Coby sa airport the day after tomorrow. Pwede ba akong sumama?"
            Saglit siyang natigilan.
            "Hindi ko alam, Ambrose. Pwede ka sigurong sumama sa `min pero kailangan ko pang tanungin si Brax. Tatanungin ko siya tapos ite-text na lang kita kung papayag siya. Okay ba `yon sa `yo?"
            Tumango ito. "Okay lang. Hihintayin ko `yon. Gaya ng paghihintay ko sa sagot mo," anito na alam na niya ang ibig sabihin.
            Kung siya ang tatanungin, gusto niya ngang makasama si Ambrose para kahit papaano ay may diversion siya sa pagkailang at sa malisya na lagi niyang ilalagay sa pagitan nila ni Brax sa tuwing may gagawin ito na kapansin-pansin para sa kanya. Si Ambrose ang magsisilbing ganoon sa kanya. Gustuhin man niya na pasamahin ito at agad na pumayag ay hindi niya magawa. Kailangan pa niya ng approval mula kay Brax. Mahalaga para sa kanya ang pagpayag ng bestfriend niya.


ITUTULOY...
           

Tuesday, November 25, 2014

GEO - MR. ASSUMING CHAPTER 15



GEO
"MR. ASSUMING"
By: Bluerose
CHAPTER  15

AUHOR'S NOTE: I think I love you better now. Hehe joke lang umh sorry kung late ang update.. Busy busy.. Haixt kailan ba ko hindi naging busy.. Hehe pero atleast ngayon hindi ako stress .. Promise.. Hahaha salamat s alahat ng patuloy na suporta.. Sa mga nagcocomment super thank you.. Nakakagana magsulat kapag nababasa ko yung mga comments niya kaya thank you.
                 Kay young and marvin! Special mention salamat sa pagbalik sa group.. Love you parehas.. Hehe kaya thank you.. Salamat sa mga comments and pointers na binibigay nyo.. Mwuah. BTBBC.. Guys ang busy niyo na gaya gaya n akayo sakin hahaha.. Tama yan. Pokus tayo haha.. Magpapasko na ituon sa iba ang atensyon ahhaha..  Kay red. Jigs clark, ryl, rye, nhe, myun.. Baka may nakalimutan akong memeberng btbbc ahha psensya na.. Beep me up nalang sa mahal na mahal kong si ian kitoy bebe aral mabuti haha. Kay jazz price salamat sa suporta bro .. Kaw pa.! Sichem stay inlove hehe.. Kpop boom boom! Paul tubalde thank you din..
                 Gabriel Giovanne Seguritan Ronque haba ng name mo hahaha.. Thank you din kay gilrex salamat kay gildon pamitan bro salamat sa patuloy na suport hehe kay nestea shemps hehe salamat din kay kuya japs or dun ako malungkot ganda ng story ng name mo haha astig shai bord thanks sayo.. Mark ansley salamat sa likes hehe bryan lopez salamat sa mga post mona super inspiring king gregoria.. Salmat bro. Micky cruz na laging nakasupport mwuah ,mahahalikan na kita eh haha marlon macario.. Thanks sa coment.. Nagtatagong geo..? Show up hehe romel and joshua delacruz salamt din, wayne and jharz salamat sa inyo.. Sa mga hindi ko nabanggit sorry hehe next time nalang..
               sali kayo sa group.. More pictures of the characters.. And kwentuhan.. Close close tayo..!


Or add me sa fb



SI  PAUL


                 Pabagsak lang akong naupo sa sofa pagdating ko sa bahay.. Ilang oras din ako tumambay sa music room kasama yung mga kabanda ko.. Bakit ba naiinis ako ngayong araw.. Wala namang reason.. Tumayo lang ako saka pumunta sa kusina para tingnan kung ano ang pwede kainin.. Binuksan ko lang yung kaserolang pinaglutuan ni geo ng caldereta.. Napangiwi lang ako ng maamoy to.. Shet ang baho na.. Kumuha lang ako ng kutsara saka to tinikman.. Panis na nga ! Inis ko lang na kinuha yung cellphone ko saka nagdial.
                 " hello.." nagtaka lang ako ng marinig yung mahinang boses nito.
                 " bakit ganyan boses mo..?"
                 " hindi na ko virgin.." mahinang saad parin nito.. Maya maya narinig ko na yung pagsara ng pinto saka kabilang linya. " paaull!"
                 "you mean..?"
                 " Yeah.. Paul.. Shet.. Finally.. Ang sarap sarap niya..sheeett!"
                 "fuck you ka.. Kadiri.."
                 " sus.. Im happy.."
                 "nasaan ka na ba.?"
                 " nasa CR ako.. Baka magising si chris eh..Paul.. I love him.. Bahala na talaga. Kahit masaktan ako.. Bahala na.." ilang sandali akong hindi nagsalita.. Aixt bakit ba parang nagsisikip yung dibdib ko.. Haixt. "anjan ka pa ba.? Paul.. Mahal niya na ko.."
                 "paki ko..?"
                 " gusto ko lang sabihin..?"
                 "ewan ko sayo.. Kainis wala akong pagkain ngayon.."
                 "naubos mo yung caldereta..?"
                 "di mo naman sinabi na dapat ilagay sa ref eh.. Napanis tuloy..?"
                 " ay bobo.."
                 "gago..!"
                 " ang tanga mo naman eh.. Di mo man lang nilagay sa ref.. Sayang tuloy yan.."
                 "wala kang sinabi.." Isang buntong hininga lang yung pinakawalan ko.. Aixt kainis bakit ba ganito nararamdaman ko.. Anong rason.? Wala naman ah.?
                 " haixt magpadeliver ka nalang.. Bukas nalang kita ipagluluto.. Paul ang saya saya ko.."
                 " Oh anong gusto mong gawin ko..?" inis na saad ko.
                 " uhm.. Wala.. Gusto ko lang sabihin.."
                 " di mo man lang tatanuningin kung ano nararamdaman ko ngayon..?" nakagat ko lang yung labi ko.. Ano ba tong sinasabi ko.. Narinig ko naman yung sarkastiko niyang tawa.. Damn it.!
                 "huh bakit may sakit ka..?"
                 " hindi mo ba tatanungin kung nagseselos ako..?" gigil na saad ko ilang sandali naman walang nagsalita sa kabilang linya.
                 " huh..?"
                 " Shit.. Sana hindi mo na lang sinabi eh.. Damn it!..bye nagugutom na ko..!" saad ko saka pinatay yung cellphone.. Haixt bakit ba ganito nararamdaman ko.. Gigil ko lang hinawakan yung kaserola saka binato sa basurahan.. Nagkalat lang yung laman nun sa sahig.. Haixxt! Gigil ko pa tong sinipa .. Damn it! inis ko lang na kinuha yung cellphone ko ng marinig yung pagriring nito. Si geo tumatawag.. Fuck you may gana pa syang tumawag.!.. Sigaw ko sa cellphone saka binato rin to sa basurahan.. Saka nagmamadaling lumabas ng bahay at tumuloy sa kotse ko.. Ano ba paul? Fuck you ka din eh.. Ano ba nangyayare sayo.. Nasaktan ba ko..? Hindi.. Haixt bakit ako masasaktan.. Pano..? Pero bakit parang nadudurog yung puso ko.. Hindi hindi eh ano naman kung nagsex sila..wala na akong pakialam dun.. Wala..! Hinampas ko lang yung manibela ng kotse.. Hindi pwede.. ! Damn it.. Wala naman akong gusto kay geo..? Walang wala. Aixt teka. Si kupido..? Shet sya.. Kalokohan! Muli ko lang hinampas yung manibela.. Ouch! Please not again.. Hindi na ko maiinlove sa isang.. Aixxt noo.. Straight ako.. Nooo...!
                 Nagdrive lang ako papunta sa isang seven eleven store.. wala sa sariling kumuha ako ng isang bote ng alak at ilang sitsirya.. Haixt Ang imposible talaga.. Gutom lang ako.. Gutom lang.. Baka napapraning na yung mga bulate ko sa tyan kaya pinoposses nila yung mga bulate ko sa utak..! Saka yung mga bulate ko sa.. Sa.. Sa puso..haixt shet bubuhusan ko talaga sila ng isang kilong asin. haixt 
                Bago umuwi ay dumaan muna ako sa isang tapsihan saka bumili ng tapsilog. Hindi ako nasaktan at lalong wala akong gusto kay geo.? Imposibleng mangyare yun.. Eh ano kung nagsex sila.? Nakakadiri.. Damn it.. Habang nagdadrive nagfaflash back yung paghalik sakin ni geo kahapon... Eh kung pumayag kaya ako kahapon.. Masasaktan kaya ako ngayon.? Tsk! No.. Bakit ako papayag eh straight ako.. Naah! Damn it..! Ano ba. Kala ko ba anghel si kupido pero bakit parang kinukulam ako.? Nyeta.! Ilang beses ko ba sasabihing straight ako..? Damn it.. Tama na yung isang beses.. Tama na yung isang beses na pagkakamali.. Ayoko na ulit maulit yun.. Ayoko na ulit.... masaktan..
                 Pagdating ko sa bahay ay dumeretso na ko sa kusina para ihanda yung binili ko. Napailing lang ako ng mapansin yung nagkalat na ulam sa sahig sa tabi ng basurahan.. Buset bakit ba kasi binato ko to kanina eh.. Pero mas bwiset si geo.. Aixt sino ba yun.. May kilala ba kong geo..? Wala.. Wala.. Maghahanap ako ng albularyo bukas baka kinukulam nga ako.. Tangina si joseph susungalngalin ko talaga sya kapag .. Kapag.. Ayt ayoko isipin.! Imposible.. Napaka imposible..! Paano ako magkakagusto sa kanya.. Eh kailan ko lang yun nakilala ah.. Saka hindi naman sya babae..? Malakas ko lang na binatukan yung sarili ko. "Pwede ba wag mo na isipin yung taong yun!" inis na saad ko.
                 Pinulot ko lang yung kaserola saka nilagay sa lababo pagkatapos ay kumuha ng basahan para punasan yung sahig.. Haixt paul.. Pinahirapan mo lang yung sarili mo. Ilang sandali pa ng mapansin ko yung cellphone ko sa gilid ng basurahan. Humugot lang ako ng malalim na buntong hininga saka to kinuha,. Nakaoff to dahil siguro sa pagbato ko kanina buti nalang hindi nabasag. 
                 Pinindot ko lang yung power.. Agad naman tong bumukas ilang sandali pa ng may message na dumating.. From geo.. Napailing lang ako.. Sana di ko nalang sinave yung number ng bwiset na yun eh.. Humugot lang ako ng malalim na hininga saka binuksan yung message.
                 " Uyyyyyy nagselos ka noh..? Move on ka na huh.. Sorry kasi kahit gaano ka pa kagwapo si chris lang ang mahal ko.. Move on na huh.. mwuah." basa ko sa text inis ko lang binato uli yung cellphone nakita ko naman na nabasag to ng tumama sa pader.. 
                 " shit!!" sigaw ko.. Nababaliw na ko badtrip talaga. " tangina ka geo hindi ako nagseselos.. In your dreams! In your fucking dreams asshole!" umupo lang ako sa sahig saka binato yung basahan na hawak ko napalingon lang ako sa bote ng alak na nasa mesa agad lang akong tumayo saka to binuksan at kumuha ng baso.
                 Pinuno ko lang yung baso saka agad na tinungga.. "Shit! Nangako na ko sa sarili ko na hinding hindi na ko uli magkakagusto sa.. Damn it!! Straight ako..!" iling ko ng maramdaman ko yung pag guhit nito sa sikmura ko.. Badtrip! Muli lang akong nagsalin sa baso saka agad tong tinungga.. Hanggang di ko na napigilan yung pagtulo ng luha ko. " mommy..ayoko nito.. ayoko." bulong ko.


SI GEO


                 Ilang minuto lang akong nasa loob ng cr mukhang patay na yung cellphone niya.. Nagselos nga ata hahaha sorry sya si chris na yung mahal ko.. Kahit maging hot na kontrabida sya.. Hindi ko sya papatulan .. Si chris ang mahal ko.. Sya lang at wala ng iba. Nagpadala lang ako ng message kay paul saka lumabas ng CR.
                 Naabutan ko lang si chris na nakaupo na sa kama.. Nakabihis na rin sya. " ang tagal mo ata sa CR.?" natatawang saad niya.
                 " uhmm.. Wala akong ginawa dun ah. ?"
                 " huh ano naman gagawin mo dun.?"
                 " baka lang kasi inisip mo na pinakialaman ko yung mga gamit mo sa cr..? Hindi ko inamoy yung mga sabon mo dun huh.?"
                 " huh..? Inamoy mo noh.?" ngiti niya umiwas naman ako ng tingin,. Uhm hindi naman gaano,, konti lang haha.. Ang bango kaya ng Cr niya.. Napakalinis pa.
                 "uhm.. no..May tumawag lang kasi." pilit na ngiti ko sabay taas ngcellphone na nasa kamay ko.
                 " sino..?"
                 " si paul.." 
                 " si paul..? Member ng the Antagonist.?"
                 " yeah.. May tinanong lang."
                 " ano tinanong..?"
                 " uhmm.. Wala lang yun nevermind.. Chris uuwi na ko baka hinahanap na ko ni kuya aldred eh."
                 " dinner muna tayo.?"
                 " uhm hindi ba nakakahiya sa mommy mo.?"
                 " hindi yan tara.." saad niya saka tumayo sa kama at isa isang pinulot yung damit ko. " bihis ka na.. Baka hindi ako makapagpigil." kurot niya sa pisnge ko. " geo.. Thank you."
                 " Chris I love you." saad kong deretsong nakatingin sa mata niya.. Ngumiti naman sya.
                 " seloso ako.."
                 " huh..?"
                 " si Paul.. Di ba sabi mo may gusto sya sayo..?"
                 " yeah.. Pero sabi ko I love you..? Expected ko I love you too ang sasabihin mo..?"
                 " Hindi ko naman sasabihin sayo na seloso ako kung hindi kita mahal eh.. Geo mahal na kita.."
                 " really..?"
                 " Yeah.. It's wierd pero parang inlove uli ako.. No.. I think ito yung first time ko na nainlove.. Yung inlove na masaya..? Hindi yung nagmamakaawa ako mahalin."
                 " chris.. Hindi ako si blue huh.."
                 " I know.. Kinumpara ba kita sa kanya..?" ngiti niya marahan naman akong umiling. " Geo.. Gusto ko yung nararamdaman ko.. Yung parang nasa ulap ako.. Parang suminghot ako ng marijuana sa sobrang high.. Yung feeling na ganito.. Geo ngayon ko lang naramdaman yun..ngayon ko lang naramadaman Kaya thank you.."
                 " Bakit ang bilis..? What happened.?"
                 " what do you mean.?"
                 " uhm kasi.. Nung nakaraan lang hindi ka parin nakakamove on.. Then biglang mahal mo na ko.?" kunot ang noong tanong ko kita ko naman na umiwas sya ng tingin.
                 " Geo.. Mahal na kita mahirap ba paniwalaan yun.? Dalawang taon ko na pinipilit magmove on.. Anong mabilis dun.?"
                 " Chris.. May nararamdaman ka sakin.. I know.. Pero wag mo naman pilitin yung sarili mo na magpanggap na super move on ka na talaga kahit hindi pa.. Sabi mo kasi sisimulan mo palang na mahalin ako."
                 " moved on na ko geo..at mahal na kita.."
                 " Siguro.. Pero wag kang OA.."
                 " OA.?"
                 " yeah.. Nagpapanggap ka na masaya ka eh."
                 " masaya talaga ko.?"
                 " Hindi ganun kadaling kalimutan yung sa inyo ni blue.. Kasi kahit kailan hindi na yun mabubura dyan.." turo ko sa ulo niya. " at lalo na dito.." turo ko naman sa dibdib niya. "may memories kayong dalawa.." ngiti ko umiwas naman sya ng tingin. "
                 " pero hindi ibig sabihin nun hindi ako masaya,.. Geo I love you and I'm happy."
                 "Siguro nga mahal mo na ko chris.. Maybe may iba ka na talagang nararamdaman sakin.. Yes siguro napapangiti kita..pero kasi ang wierd na ng pagkaOA mo eh."
                 " Geo this is me.. Ito ako bago dumating sa buhay ko si blue.. Gusto ko lang naman ibalik yung dating ako.? At gusto ko makita mo yun."

                 " hindi mo naman kailangan ibalik yun eh at lalong hindi mo kailangan ipakita yun sakin kasi ang minahal ko yung chris na kaharap ko ngayon... Iba na yung chris ngayon sa dating chris. Kasi yung chris dati kapag nagmahal ibinibigay lahat.. Chris you've learned your lesson..You've had enough.. Chris maniniwala lang ako na mahal mo ko pag nakita ko na minamahal mo rin yung sarili mo.."  
                 " gusto ko lang naman ipakita sayo na mahal kita eh."
                 " napapakita mo naman eh.. Pero ipakita mo din na mahal mo yung sarili mo.. Chris..I love you at hindi kita pipiliting magmove on kasi gusto ko kusa mong gawin yun...Oo sige mahal mo ko pero gusto ko mahal mo rin yung sarili mo..Chris I don't want to be your another lesson.. Chris ayoko magfailed to.. Oo hindi ko pa narasan masaktan..or maiwan.. Pero tuwing nakikita kitang malungkot.. Chris yung sakit nararamdaman ko dito.. Dito sa puso ko."
                 " Geo.."
                 " Give and take.. Chris you've already open up your heart for me.. But you know what..? I know it still in pieces.."
                 " bubuin ko na yung sarili ko.."
                 " edi ok.. Sasamahan kitang buuin yung sarili mo.. Sabi ko nga di ba.. Let me love you until you learn to love yourself.. One step at a time.. Dahan dahan chris..dahan dahan.. Wag yung binibigla mo ko.. Ang sakit kaya." napapakamot na saad ko.
                 " huh..?"
                 " uhm wala sabi ko magbibihis na ko." ngiti ko saka sinimulang magbihis.. Shet ang sakit talaga nung ano ko eh haha..
                 " nasaktan ba kita..?" saad niya lumingon naman ako sa kanya saka umling.
                 " hindi.."
                 " I mean yung ano mo..?"
                 "  yung alin ko.?" natatawang saad ko umiwas naman sya ng tingin.
                 " geo naman eh."
                 " kanina lang ang wild mo bakit nahihiya ka ngayon.?"
                 " uhm.. Sorry kanina.."
                 " tigang.." ngiti ko.
                 " hindi ah.."
                 " sus.. Pero chris that was so awesome..! Hindi na ko virgin." lumapit lang ako sa kanya pagkabihis saka sya binigyan ng mabilis na halik sa labi.
                 " geo.."
                 " ang sarap talaga ng lips mo.." ngiti ko.
                 " uhmm.." nakagat niya lang yung labi niya,
                 " Oh asan na yung chris kanina na Oa sa pagkakangiti.?"
                 " uhmm sabi mo wag ako magpanggap eh.."
                 " tama yan.. Mas maganda yung ngingiti ka na totoo. Hindi yung pinipilit mo yung sarili mo ngumiti.. Para ka lang nun natatae." ngiti ko kita ko na nakatitig lang sya sa mukha ko. " natutunaw ako chris.?"
                 " Haixt geo..yakapin mo naman ako.?" seryosong saad niya. 
                 " say please..?"
                 " please.?" Tumango lang ako saka sya niyakap.. Ramdam ko lang yung higpit nun. " geo.. Tulungan mo ko huh.. Help me."
                 " saan..?"
                 " buuin yung sarili ko.. Geo mahal na kita.. Pero yung memories nandito parin sa utak ko.. Gusto ko na magsimula.. Gustong gusto.. BUt I Really don't know where to start." aktong hihiwalay ako sa kanya ng higpitan niya yung yakap sakin. " yakapin mo lang ako..please.."
                 " baka magenjoy ako hindi na kita bitawan.?" natatawang saad ko. 
                 " wala ka naman balak bitawan ako di ba.?"
                 " Oo naman..hinding hindi.." saad ko habang nakayakap sa kanya naramdaman ko naman mas lalo niyang hinigpitan yung yakap.. Hanggang marinig ko yung pigil niyang pagiyak. " Chris.?"
                 " Salamat huh.."
                 " para saan..?"
                 " For loving me kahit alam mong.."
                 "ssshh chris ....parang punong bus lang yan.. Kahit gano kasikip at gano kahirap.. Basta makasakay ka lang gagawin mo. parang love alam ko naman na hindi magiging madali to.. Pero gagawin ko kasi mahal kita.  Pasalamat ka risk taker ako." natatawang saad ko.
                 " promise..magiging ok din lahat geo.."
                 " I know.. Kain na tayo gutom na ko..baka bigla na kitang makagat." natatawang saad ko saka humiwalay sa kanya.. Natawa naman sya  habang pinupunasan yung  mga luha niya.
                 " noh ba yan kahit umiiyak ka .. Ang gwapo mo parin."
                 " talaga..?" pinunasan ko lang yung pisngi niya. 
                 " yeah.." ngiti ko saka sya muling hinalikan sa labi pero bago ako humiwalay ay pinigilan niya ko saka sinagot yung halik na yun.. Ilang sandali akong natigilan habang pinagmamasdan yung mata niyang nakapikit.. Dinama ko lang yung halik na yun saka dahan dahan din pinikit yung mata ko.. Aixt kaya siguro nagtaksil si blue kay kuya aldred. Shet.! Ang sarap sarap ng lips niya..! Haha Hanggang humiwalay sya. " chris..nakakainis naman yung lips mo."
                 " sana noon ka pa dumating.. Or sana noon mo pa narealize na mahal mo ko.. Kung sana noon pa geo..edi sana.."
                 " ano..?"
                 " noon ko pa naramdaman yung ganun kiss.."
                 " ikaw lang eh.. Gusto naman kita nuon pa eh,. Kaso nakakabwiset yung paghahabol mo kay blue eh..edi sana noon mo pa natikman yung kiss ko.. Ang sarap kaya ng lips ko."
                 " kiss me again..?"
                 " baka mapudpod naman yung labi ko.?"
                 " kiss me.?"
                 " say please..?" ngiti ko napangiti naman sya.. Shet pamatay na ngiti yan oh... Nakakapanginit! haha
                 " kiss me na uli iplease..?"
                 " fine.." simangot ko saka sya muling hinalikan Saka sya dahang dahang tinulak sa kama hahaha.. Di pa ko gutom haha.. Sya muna ang kakainin ko haha..

SI CHRIS 


                 Pagkahatid ko kay geo sa kanto ng subdivison ay dinaan ko muna yung motor sa street ng bahay nila Paul. Naalala ko naman yung nangyare nung umaga ng araw na yun bago ako pumasok sa school.

FLASHback


                 Umaga yun ng makita ko sya habang nilalabas yung kotse niya sa bahay nila. Tinigil ko lang yung motor sa tabi ng kotse ng makita ko na sinasara niya yung gate.
                 "Chris.?" nagtatakang saad niya ng makita ako. " napadaan ka.? "
                 "May gusto ka ba kay Geo.?" tanong ko natawa naman sya ng payak habang pinaglalaruan yung susi ng kotse niya, 
                 " look chris.. Alam ko yung sa inyo ni Geo..Kaya wag kang magalala."
                 " Huh.?"
                 " basta.. Alis na ko malelate na ko.. You better go narin Susunduin mo pa ata si Geo late na.?"
                 "Paul.. Makikiusap lang ako.. " umiwas lang ako ng tingin ng makita yung pagkunot ng noo niya..
                 " kung tungkol sa battle of the band wag ka ng magsayang ng laway kasi hindi kami magpapatalo.. Saka mahaba pa yung time para paghandaan niyo yun galingan niyo nalang..Aminin ko man o hindi.. Magaling ka.. Pero kung tungkol kay Geo.. Pre he's all yours.."
                 " Pero you like him..? Paul.. Im not sure about this.. But I'm gonna give it a try.."

                 " try..? Ano tingin mo sa kanya free taste..?" sarkastikong ngiti niya. " kung magmomove on ka wag kang manggamit ng tao.. Kasi chris hindi lang ikaw ang may puso.. Si geo..? Nakangiti lang yun pero nasasaktan din yun.. Hindi ka bato kaya wag kang manhid."
                 " I know.."
                 " hindi ko gusto si geo tulad ng nasa isip mo. Pero itinuturing ko na syang kaibigan.. You know me chris.. Kapag may naagrabyado akong kaibigan nagiging demonyo ako.. At alam mo kung ano kayang gawin ng isang demonyo.." saad niyang nakatitig sa mata ko. 
                 " Ngayon lang ako susubok.. At sisiguraduhin ko na this time.. Sasaya na ko.." nakatungong saad ko.
                 " well goodluck.."
                 " Salamat.. alis na ko." saad ko aktong papaandarin ko yung motor ng magsalita sya.
                 " wait."
                 " what.?"
                 " Chris... Kapag binitawan mo sya..I'm just here for him.. Mahilig ako sumalo ng mga taong sinaktan ng mahal nila.. So be carefull.. Kasi sa oras na saluhin ko sya.. Hinding hindi mo na sya makukuha." ngiti niya saka tumuloy sa kotse niya at sumakay humugot lang ako ng malalim na hininga saka pinaandar din yung motor ko.. Si geo., hindi ko na sya hahayaang mawala pa sakin.. Hindi na. Ilang metro na yung tinatakbong motor ng itigil ko to sa gilid ng kalsada.. Shet late na nga.. Kinuha ko lang yung cellphone ko saka tinext si geo na mauna na.. Pagkasent nung message ay tinawagan ko naman si mommy.


END of FLASHback


                 Napabuntong hininga lang ako ng maalala yung nangyare kaninang umaga.. Hindi gusto ni paul si geo.. Hindi.. Paguwi ko sa bahay naabutan ko lang si mommy na nakangiti sakin.. 
                 " mom..?" ngiti ko pero agad ako nitong niyakap. " why mom..?ayoko na po magdrama huh." humiwalay lang sya saka ako tinitigan sa mukha habang may ngiti sa labi,
                 " maayos ba nakauwi si geo?"
                 " yes mom.. Ang wierd mo mom.?"
                 " masaya lang ako kasi after ng ilang taon yung smile mo na yan.. Ngayon ko lang uli nakita."
                 "ngumingiti naman po ako kahit paano.?"
                 " pero hindi yun umaabot sa mata..? Ang gwapo mo anak kapag ganyan yung ngiti mo." natawa naman ako. " Seryoso ako chris..masaya ako na makita na ok ka na uli." ngumiti lang ako.
                 " Mom.. Si geo .. Ok lang ba isipin ko na yung future  naming dalawa..?" saad ko kumunot naman yung noo niya.
                 " future.?"
                 "yes mom.." ngiti ko. "future.. Kasi alam mo yun mom nakikita ko na yung mga gusto ko mangyare.. mom gusto ko magkaroon kami ng anak... Tingin niyo mom gusto ni geo ang mga bata..? Gusto ko kasi siguro mga tatlong bata..? Dalawang babae then isang lalake para may tagapagtanggol sila. Ok lang sakin kung magampon kami.. Basta gusto ko mom matawag kaming pamilya.. No mom.. Hindi lang pala pamilya.. Kundi isang malaki at masayang pamilya..yung masayang masaya.. Tapos kami ni geo sabay kami magiging successful.. Sabay namin maabot yung mga pangarap namin..  makakatapos ng pagaaral yung mga anak namin.. Magkakaroon din silang sariling pamilya tapos kami ni geo.. Kami yung magaguide sa kanila..Ituturo ko lahat ng natutunan ko about love.. Mga bagay na tinuro sakin ni geo.. Mom .." humugit lang ako ng malalim na hininga. " Mom si geo gusto ko na po sya makasama habang buhay... Mom ayoko maniwala sa forever.. Pero mom.. Si geo.. Si geo yung nagbibigay ng dahilan para maniwala ako dun.. Binigyan niya ko ng dahilan para ngumiti ulit.. Yung walang pagpapanggap." seryosong saad ko agad ko lang pinunasan yung luha na tumulo sa mata ko.. Kita ko naman na may tumulong luha sa mata niya. " oh bakit.?"
                 "Masaya lang ako..?"
                 " mom kahit tears of joy yan.. Ayoko parin.. Ayoko ko kayong nakikitang umiiyak.."
                 " masaya ako kasi ok ka na.." humugot lang ako ng malalim na hininga saka ngumiti. 
                 "mom masasabi ko lang na ok na talaga ako kapag nagkaharap na uli kami ni blue..yung mangingitian ko na sya.. Yung tipong masayang memories nalang at lesson yung maaalala ko sa kanya.. Yung wala ng pain dito." turo ko sa dibdib ko. " sabi nga ni geo.. Yung memories namin ni blue hinding hindi na yun mawawala.. Unless magkaamnesia ako." natatawang saad ko. " pero mom.. Tama si geo... Ive learned my lesson.. Ive learned enough At gagamitin ko yun para maging masaya na ko.. Hindi ko kakalimutan yung memories.. Lalo na yung lesson.. I'll treasure every drop of it forever.. Pero ang gusto ko ngayon.. Gumawa ng mga bagong memories bagong alaala na masaya.. Yung puro tawa at ngiti lang yung maaalala ko.. And I know geo can give that..Mom finally yung hope na magiging masaya ako.. Mom ito na.. Si geo lang pala yung makakapagbigay nun."
                 " goodluck son.."
                 "thanks mom..tingin niyo mom gusto kaya ako pakasalan ni geo.?"
                 " Uhm I think so.?"
                 " talaga.?" ngiti ko. "Ok lang po bang dito kami titira..? Tapos dito kami bubuo ng pamilya.?"
                 "oo naman bakit hindi..?"
                 "eh pano po kayo pag nagkalovelife na..?"
                 "baliw ka ah.." simangot nito.. Natawa naman ako saka sya yinakap.
                 " I love you mom."
                 " I love you din son..nasa likod mo lang ako.. Sa likod ninyo ni geo..Kung kailangan niyo ng back up sa laban na to.. Hindi ako magdadalawang isip makipagpatayan maging masaya ka lang son..hinding hindi."
                 " mom naman eh.."
                 " that's a promise.. Remember that ok.."
                 " yes mom."

SI PAUL

                 Naglalakad ako nun sa hallway papunta sa music room ng banggain ako ng kung sino dahilan para malaglag yung bag ko.. Inis ko lang tong pinulot pag tingala ko nakita ko lang yung nangaasar na ngiti ni joseph saka ako nilampasan.. Napailing lang ako.. Haixt 
                 pagpasok ko sa music room naabutan ko lang syang patawa tawa..
                 " ano ba joseph..? Kapag naasar ako. Sisiguraduhin kong hindi ka na makikilala ng mga fans mo." gigil na saad ko.
                 " Kapag nagsapakan tayo ngayon.. Sigurado talo ka.." sarkastiko nyang ngiti.
                 " game ano..?" hamon ko sa kanya. Natawa naman sya ng payak saka lumapit sakin.
                 " game..?" saad niyang nakatitig sa mata ko habang pinapatunog yung mga daliri niya.. Umiwas naman ako ng tingin.
                 " aixtt! Pasalamat ka kabanda ka.., babasagin ko talaga yung mukha mo..!" inis na saad ko saka sya nilampasan at tumuloy sa drum set na nasa music room.
                 " see hindi mo kaya.." natatawang saad niya. "Ilang araw ka ng ganyan.. alam mo lahat naman ng tao nabobroken hearted.. So wag mo masyadong dibdibin.. Matanda ka na so be matured enough para tanggapin yung pagkatalo.? Kung kayo magiging kayo.. Natutunan ko nga.. Sa love hindi pwede yung duwag ka.. Kung gusto mo aminin mo.. Parang walang regret.."
                 " at sino naman nagsabi na broken hearted ako..?!"

                 " ako bobo.?"
                 " asshole hindi ako broken hearted! Hindi."
                 "talaga lang huh.. Alam mo naniniwala ako sa forever.. pero ngayon mas naniniwala ako sa salitang regret.. Kasi alam mo yang regret na yan hahabulin ka niyan forever.. And even after that.. So be carefull baka mamaya imbis na happiness ang kasama mo.. Magenjoy sa tabi mo si regret."
                 " ano ba..? Alam ko broken hearted ka joseph pero tangina wag moko idamay pwede.?!"
                 "paul.. Lasing ka nga nung nakaraan eh.. Hindi mo nga masabi kung bakit ka naglasing nun eh.?"
                 " wala kang pakialam kung gusto ko maglasing."
                 " pero anong reason bakit ka naglasing.?"
                 " uhmm.."iwas ko ng tingin.
                 " ano.. Kasi masakit yung puso mo.?"
                 " gago.!"
                 " mas gago ka.. Alam mo pinakamasakit na word sa dictionary..? Regret! Tangina yang word na yan gabi gabi akong hindi pinapatulog kaya kung ako sayo tol.. Si regret..? Wag na wag mo kakausapin."
                 " ano naman ireregret ko.. Hindi ko naman sya mahal eh. Hindi!" nakagat ko lang yung labi ko saka umiwas ng tingin..narinig ko naman yung pagtawa niya.
                 " sabi na eh.."
                 "ano..?"
                 " inlove ka nga.?"
                 " huh..?"
                 " pero dahil bobo ka..? Hindi mo alam." ngiti niya saka kinuha yung guitara niya.
                 " hindi ako inlove..!"
                 " hindi nga..? Hindi mo alam..?"
                 " joseph..wag mo ko inisin.?"
                 "sapakan..? Game na kasi.. Sisiguraduhin kong ikaw ang mawawalan ng fans." sarkastikong ngiti niya.. Gigil ko naman na hinampas yung drums ko.
                 " kung hindi lang kita kabanda.!"
                 " edi isipin mo na hindi mo ko kabanda..? Paul handa akong makipagsapakan sayo wag mo lang maranasan yung nararamdaman ko ngayon.. Tol inlove ka.. Wag mo hayaang kainin ka ng pagsisisi sa bandang huli.. Alam mo yung nangyare samin ni franz.. Wag mo gayahin yung kaduwagan ko.. Hindi kita fan kaya mo ko idolohin."
                 " hindi ako inlove..!"
                 " haixt bahala ka sa buhay mo!"
                 " joseph kilala ko yung sarili ko..alam ko kung ano ang gusto ko or kung sino ang magugustuhan ko.. Kaya wag mo sabihin na nagmamahal ako kasi alam ko sa sarili ko na hindi pa."
                 " ows.. Hindi lahat ng tungkol sayo alam mo.. At lalong hindi lahat ng nararamdaman mo gusto mo..at first akala ko hindi ko mamahalin si franz.. Pero tangina saka lang ako nagkalakas ng loob kung kailan hawak na sya ng iba."
                 " JOseph! Yung sinasabi mong regret..? Matagal na kaming close.. Kaya wag mo sasabihin na hindi ko alam yung naramdaman mo nung iniwan ka ni franz.. Joseph alam ko at naranasan ko.!" gigil na saad ko saka tuwayo at kinuha yung bag ko.
                 " kung naranasan mo na pala bakit gusto mo uli maranasan uli.?" habol niya.
                 " kasi hindi ako tanga.. Ayoko ng paulit ulit.. Isa pa joseph sabihin mo pang inlove ako.. Magkakasubukan tayo." gigil na saad ko natawa naman sya.
                 "Inlove ka." ngiti niya gigil ko lang na binagsak yung bag ko.. Aktong lalapit ako sa kanya ng marinig ko yung pagpasok nila jonas at blue.
                 "Ano nangyayare dito.?" saad ni blue.
                 " parang ang init dito ah.. Ano meron nagaaway ba kayo.?" tanong ni jonas.
                 "Nope.. May mga tao lang talaga na sinasbai na kilala nila yung sarili nila.. Pero ang totoo hindi naman.."
                 "Joseph wala kang alam sa buhay ko..wala." inis na saad ko.
                 "Bakit sinabi ko bang may alam ako..?" ngiti niya.. Damn it.
                 " ano ba pinagaawayan niyo huh.?" saad ni blue saka binaba yung gamit niya.. Si jonas naman natatawa lang..
                 "wala kaming pinagaawayan huh.."
                 " aalis na muna ako.." saad ko.
                 
                 " hoy teka may praktis tayo.?" saad ni blue.
                 " si joseph ilagay niyo sa drums.. Gamitin niya yung ulo niya pangpalo para magising sya sa katotohanang di na babalik si franz sa kanya,"
                 " hoy wag mo idamay si franz dito.?"
                 " idadamay ko sya .. Ang pakialamero mo eh."
                 " tumigil na nga kayong dalawa.. Alam mo sabi nila ang magnanakaw galit sa kapwa magnanakaw.." natatawang saad ni jonas.. Kumunot naman yung noo ko.
                 " konek.?" saad ni joseph.
                 "ang broken hearted galit sa kapwa broken hearted.?" ngiti ni jonas.
                 "fuck!" saka agad lumabas ng music room.. Aixt lakas mangdamay ng bwiset na jospeh na yun.. Haixt di ako inlove hindi!!!

SI GEO

                 Isang linggo yung mabilis na lumipas. Hindi ko alam kung bakit di ko na macontact si Paul.. Mukhang nagalit nga.. Tuwing pupunta naman ako sa bahay niya laging wala yung kotse. Kapag tinatanong ko naman sya kay blue lage lang daw nasa music room ng school nila.. Haixt mas ok yun para mabilis sya makamove on sakin.. Kami ni chris ok kami. Masaya lagi akong nasa bahay nila oh kaya sa music room kakwentuhan yung mga kabanda niya.. Madami na rin akong nalaman sa kanya.. Minsan tumatambay lang kami pool side nila habang naguiguitara sya,, minsan naman nagswiswimming kami. alam ko unti unti ko ng napupunan lahat ng parte ng puso niya na nawasak dahil kay blue. Unti unti na syang nabubuo.. Unti unti na syang nakakalimot.. Nakikita ko na yung mga totong ngiti niya..mga malulutong na tawa.. Yung chris na masayahin..
                 " Geo..pop corn." abot ni chris ng hawak niya.. Nasa mall kaming dalawa nun para manuod ng movie.. Ayoko sana pumunta sa mall..natatakot parin ako na baka makita kami ng boyfriend ni irene.. Haixt pero bahala na.. Magkahulihan na kung magkahulihan.. Ipaglalaban ko to kahit ano mangyare kahit si kuya aldred pa ang kalaban.
                 nagtaka lang ako ng isang malaking box lang ang binili niya.
                 " bakit isa lang.?"
                 " Ayoko ng pop corn eh."
                 " why..?"
                 "gusto ko ikaw.." ngiti niya saka umakbay sakin.
                 " weeehh... Bakit nga isa lang.?"
                 " kasi nga nagiisa ka lang sa puso ko..?" lingon niya sakin na may ngiti sa labi.. Natawa naman ako.
                 " ang corni mo..?"
                 " joke lang .. Ayoko di ako kumakain ng pop corn.." saad niya.
                 " huh.?
                 "Gusto ko ng fries..?" saad niya saka tumigil sa tapat bilihan ng fries. " tingin mo bakit gusto ko ng fries."
                 " why..?"
                 "kasi para kang fries.. Isang napakalaking jackpot prize." ngiti niya kinurot ko naman yung tagiliran niya.. Natigilan lang ako ng makita yung tingin samin nung tindera.
                 " ate pakibilisan..?" saad ko agad naman tong umiwas ng tingin.
                 " wala panga kayong order..?"
                 " uhm ata yung cheeze large..gusto mo.?" lingon niya sakin marahan naman akong umiling. " uhm ate chee" nagtaka lang ako ng matigilan sya paglingon ko sa likod nakita ko lang yung lalake na nakangiti kay chris.. Agad naman umiwas ng tingin si chris. " yan lang ate.. Pakibilisan po,.. Magsisimula na po yung movie." saad ni chris.
                 "long time no see tol." saad nito.
                 " kilala mo sya chris.?"
                 " oo naman.. Bestfriend ko yan eh." saad nung lalake.
                 " Wag kang maniwala.." maikiling saad ni chris.
                 " di mo ba ko papakilala sa kanya.?" ngiti nito.
                 "sigurado ka? baka magsisi ka pag pinakilala kita sa kanya.?" kita ko lang yung gigil sa mukha ni chris ng mga oras na yun.
                 " Kilala mo ba ko..?" tanong ko habang pinagmamasdan yung mukha niya.. Matangkad sya mestiso.. Parang may iba lang sa mga mata niya.. Parang panda..! Haha.. Eyebags,.!
                 " Oo naman kilala kita.. And I'm sure kilala mo ko.." ngiti niya marahan naman akong umiling.. Nakita ko naman na inabot na kay chris yung fries niya.
                 " let's go geo." hawak ni chris sa kamay ko.
                 " Wait geo.. I'm alex..Girlfriend ko si Irene.." saad niyang nakatitig sa mata ko.. Hindi naman ako nakagalaw.. Shet..! Sya yung letseng detective na panira ng lovelife ko! Nyemas.. Sayang wala akong dalang kutsilyo.. Gusto ko dumanak ang dugo ngayon! haha
                 " Ohh kayo parin pala hanggang ngayon.. So what do you want.?" inis na saad ni chris.
                 " Chris.. Lets go na." pilit na ngiti ko.
                 " natatakot ka ba geo.. Kala ko ba si paul? Actually kasama ko si irene ngayon.. Nasa Cr lang sya."
                 " huh.?" tarantang saad ko.
                 " And so.. ?" saad ni chris lalo lang akong nataranta ng makita si Irene na papalapit samin.
                 " chris let's go.. Please.?" bulong ko.
                 " why..?"
                 " chris..long time no see.." masiglang bati ni Irene paglapit samin. " geo you're here..magkasama kayo.?"
                 " yeah.. Long time no see.."  seryosong saad ni chris.
                 " So.. Anong ginagawa niyo dito.?"
                 " manunuod ng movie.." saad ni chris nakita ko naman na tumingin si Irene sa kamay ni chris na nakahawak sa kamay ko.. Agad ko naman tinaggal yung kamay ni chris.. aixt
                 " babe..sorry matagal ba ko.?" sabay sabay lang kaming napalingon sa likod ng marinig yun. Nakita ko lang si paul na nakangiti.. Damn it.. Shit di ko pa nga nasasabi kay chris eh. Aixxt.. Otoke otoke! Kinuha naman ni paul yung kamay ko.. Kita ko naman yung pagtataka sa mukha ni chris. " Irene kamusta..who is he..? Boyfri-?" ilang sandali naman natigilan si paul ng makilala kung sino yung kasama ni Irene.
                 "hi paul..alex nga pala.. Kung nakalimutan mo na." saad ng boyfriend ni Irene.. 
                 " ano to Geo.?" tonong ni chris.. Nakagat ko naman yung labi ko.


ITUTULOY

FOLLOW US

Follow us in
- Friendster: www.friendster.com/msob
- Twitter: twitter.com/msoblue
- Facebook

Add michaelshadesofblue as your friend in facebook, friendster, and twitter: juha.michael@gmail.com

Disclaimer

All images and videos in this site are copyrights of their respective owners and "MSOB" claims no credit unless otherwise acknowledged. If you own the rights to any of the images or videos and do not wish them to appear on this site please, contact us at getmybox@hotmail.com and the items in question will be promptly removed.

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails