Followers

Tuesday, July 22, 2014

Palagay Ko Mahal Kita 5

Ewan ko ba. Bakit yata kinakabahan ako sa unknown number na ito. Kaagad kong binuksan ang mensahe. Nanlaki ang mga mata ko. Halos hindi makapaniwala. Nakalagay sa mensahe ay
"Miss na miss na kita bhest. Pasensya kana kung hindi tayo magkasama sa iisang unibersidad. Si mama kasi pilit na dito ako pinapasok sa maynila. Pasensya kana ulet bhest"
Dahil dun naalala ko ang bestfriend ko noong high school. Siya si Kevin. Sobrang naging mabait siya sakin. Sobrang maalaga at maalalahanin. Pero pagkatapos ng graduation hindi ko na muling nakita siya. Isang linggo makalipas ang graduation pinuntahan ko siya sa bahay nila. Malapit lang naman kasi sila sa amin. Pero laking panghihinayang ko ng malaman na nagpunta na pala sila ng maynila. Nagalit ako sa kanya nun. Hindi man lang siya nagpaalam sakin. Simula noon wala na akong balita sa kanya at pilit kinalimutan. Ang pangakong magkasama pa rin sa isang unibersidad at hindi mag hihiwalay. End of flashback.

Monday, July 21, 2014

When I was Your Man






written by Rogue Mercado

AUTHOR’s NOTE:   Tagging some people I know that asked me to write something o humihingi ng update. As much as possible Im taking it easy sa pagsusulat. If you were offended that I tagged you, feel free to untag yourselves. Before reading this story, alam kong pamilyar ang kanta sa lahat, I recommend na pakinggan niyo tong cover na ito on a repeat mode.


Salamat sa pagpapahiram ng oras niyo!


-Rogue

Uso pa ba ang diary ngayon? Siguro?

Lalo na sa mga taong kagaya ko  na unti-unting sinukuan ng bait. Ewan. Eto a lang siguro yung sandalan ko ngayon habang unti-unting gumuguho yung dating perpektong mundo ko.

Alam mo diary, love letter sana isusulat ko. Pero wala rin eh, gagawin lang kitang masalimuot na resulta ng kadramahan ko.

Saan ba ko magsisimula? Dear Diary?, Sa petsa ngayon?, Sa pagpunas ng luha ko? o Sa Kagaguhan ko? Nakarami na pala ako.

Siguro sa imahinasyon na isinusugod ako sa isang malaking gusali. Natataranta yung mga tao. Yung kabuuan ng gusaling yun parang Heaven ‘pre.  Basta nakahiga ako sa kama pero may gulong yung kama. Na para bang unit-unti akong tinatangay sa sakit na ito patungo sa walang kasiguruhang destinasyon.

Maya maya ipinasok ako sa loob ng isang silid. Andaming ilaw. Parang heaven nga. Pagkatapos yung mga taong nakaputi nakasuot ng maskara at luntiang damit. Teka, May green bang anghel? Pero ewan ko. Ang alam ko lang yung tugtuging pumapailanlang sa loob ng kwarto.

Bruno Mars? nNice. Parang nasa bar lang ah. Parang nung tayo? Siguro pinapatugtog nila yan para marelax sa kung ano man ang gagawin nila sakin. Hindi man ako sigurado kung ano nga ba ang gagawin nila. Magkikwento na lang siguro ako? Sige…..


“Same bed but it feels just a little bit bigger now”

Naaalala ko pa nung una kitang makita. Sa isang bar na lagi kong tinatambayan. Nakaputi ka noon, tandang tanda ko. Nurse? I guess. Alam mo yung mas basa pa yung mata mo kaysa sa La Mesa Dam. May apat na basyo ng bote sa tabi mo. Alam ko na yung mga eksenang ganyan. Gawain ng mga wasak ang puso.

                                “Hi ‘dre. Lorenzo pala. Nagsosolo ka ah?”

Alam kong nagiisa ka talaga. Papansin lang talaga ako. Gusto kitang bad trip-in o gusto ko lang sirain yung emo moment mo. At Oo, sa gwapo mong yun, imposibleng hindi kita lapitan.

“Our song on the radio but it don’t sound the same”

Tiningnan mo ko ng matagal. Matagal na matagal/ Kinikilatis mo yata kung drug pusher ako o manloloko o gago.

                                “ Angelo”
Maikli mong pakilala. Sabay lagok nung beer na pang anim na yata. Oorder ka pa sana noon. Pero hinawi ko kamay mo na nagtatawag ng waiter.

                                “Ano ba! Tangina mo ah!”
                                “ I was about to say na meron akong alam na lugar na pwede kang magdrama na walang huhusga sa iyo”

Nagisip ka. Tuliro ka pa rin. Alam ko dumagdag ako sa problema mo na nagpataong patong na. Pero wala akong pakialam. Normal ko ng ginagawa ang mga ganito.

                                “May beer ba dun?”
Kumindat ako.
                                “Yeah. Unlimited Beer. Yun na nga tubig ko eh”


Love Is... 2


DISCLAIMER: This story is a work of fiction. Names, characters, businesses, places, events and incidents are either the products of the author’s imagination or used in a fictitious manner. Any resemblance to actual persons, living or dead, or actual events is purely coincidental.


LOVE IS…
  Rye Evangelista
theryeevangelista@gmail.com


CHAPTER II


“GODDAMNIT! BAKIT KA PA NAGPAPALIWANAG KUNG WALA KA NAMAN PALANG KINALAMAN?” Matigas kong sigaw sa kanya. At tuluyan nang pumasok sa Infirmary.

-----

Nagpalipas lang kami ng ilang minuto doon, binigyan ako ng mainit na tsokolate’t nagpalit na lang ako ng P.E. Uniform ko na pinakuha ko kay Brett sa locker.

After that, usual first day of school.

Gaya nga ng inaasahan ko, kahit ang mga high officials ng school ay walang nakuhang konkretong sagot kung sino man ang gumawa noon sa akin. Kahit nga ako, hindi ko magawang ipagdiinan siya. Wala ngang ebidensiya di ba?

Naiinis ako sa pang-uusisa ng mga kaklase ko. Nakakadagdag lang sila sa init ng ulo ko.

Nahihiwagan nga ako sa sarili ko, puno ng crushed ice yung naibuhos sa akin, pero nag-iinit pa rin ang ulo ko. Argh! What am I thinking? Nakakapag-isip pa akong magbiro kahit nasa kalagayang ganto ako ngayon. Hay naku! Nasisiraan na yata ako ng bait.

Wala akong magawa para makalma ang sarili ko. Makikita at makikita ko talaga ang pagmumukha niya. We’re classmate di ba? But, gaya nga ng sinabi ko kanina, I’ll treat him like he’s invisible. I’ll just ignore him, as long as tumigil na siya sa mga kalokohan niya sa akin.

Itinuon ko na lang ang isip at paningin ko sa labas, good thing sa may bintana ang upuan ko.

Wala pa namang maraming tinuturo, typical first day of school nga di ba.

All things went to a success para sa pagsisimula ng bagong school year. But not for me. Unang araw pa lang, napahiya na ako. Yes! I’m bothered! Sino bang hindi. Kahit nasa akin yung simpatya ng lahat, hindi ko naman maakusahan yung taong gumawa nun sa akin.

Like who’s the top investor of this school anyway?

Can't We Try? 10



Can't We Try? 10

A/N~

At dahil chapter 10 na po ay asahan niyong maraming magbabago.

Honestly nakalimutan ko na po talaga yung story kong ito. Medyo nabusy sa kung saan-saan.

Then I tried na.. muling alamin at kalkalin ang nilalaman ng story ko kaya heto at maitutuloy ko na. Salamat talaga sa inyo. Dahil sa inyo kaya ko ito ipagpapatuloy.

Guys, medyo boring po ito. Sinikap ko po kasi na medyo ibahin na muna para maipasok ko yung plot na gusto ko.

Maraming salamat sa mga nagcomment sa 'Can't We Try? Chapter 9' na kung saan akala ko po ay wala nang magbabasa.

(Jihi)(RyeEvangelista)(Lantis)(i.Am.yours)(Angel)(madztorm)(RaffyAsuncion)(Alfred of T.O.)(EurArch)(Ivan) and Anonymous pati sa mga Silent Readers... Para sa inyo po itong Chapter 10 :))

Be ready sa Boring and OA scenes!!

Happy Reading (^_^)



--

Kurl's POV.

Sunday

8:00 in the morning.

Almost two weeks na ang nakalilipas simula nung hindi na ako pinapansin ni Nicollo.

Siguro dahil parin dun sa Burger kaya ayan.

Nakikita ko siya sa school pero hindi niya talaga ako pinapansin.

I even attempted to approach him pero kapag nandun na ako ay wala sa sarili akong napapaurong.

Si Paulo naman biglang nawala!! Ewan ko ba?

Maski si sir Ken ay nawala din ng biglaan.

Aksidente kong narinig sa bagong manager na si Paulo pala ay nasa ibang bansa at doon pinag-aral kasama ang iba pa niyang kapatid.

Kaya pala hindi ko naintindihan ang huli niyang text. "Mag-iingat ka palagi "

Tumigil na pala ako sa pagtatrabaho. Pinakiusapan kasi ako ni lola eh.

Nakaraang linggo lang ay nagkasakit ako. Sabi ng doctor ay dahil sa puyat at pagod.

Ayoko namang mag-alala si lola kaya sumunod na ako sa gusto niya.

 "Apo magsisimba ako kasama ang mga bata. Sasama kaba?"

Agad akong tumayo at sinabing sasama ako.

Ipagdadasal ko na sana bumalik na yung dalawa kong kaibigan. Si Paulo at Nicollo.

Si Paulo mukhang malabong babalik dahil doon na siya mag-aaral.

Samantalang si Nicollo? Ewan. Hindi niya ako pinapansin eh.

...


Kindly Support Mike Juha's NBS Book Launching


Please Support Tito Michael Juha!


Please Click On The Link Below
Then paki Like Nyo ang Post ng NBS
About sa MSOB Book Launching.


Minsan lang magrerequest si Ponse.

FOLLOW US

Follow us in
- Friendster: www.friendster.com/msob
- Twitter: twitter.com/msoblue
- Facebook

Add michaelshadesofblue as your friend in facebook, friendster, and twitter: juha.michael@gmail.com

Disclaimer

All images and videos in this site are copyrights of their respective owners and "MSOB" claims no credit unless otherwise acknowledged. If you own the rights to any of the images or videos and do not wish them to appear on this site please, contact us at getmybox@hotmail.com and the items in question will be promptly removed.

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails