Waiting Shed
By Yoseph D.
FB:https://www.facebook.com/yoseph.doms
By Yoseph D.
FB:https://www.facebook.com/yoseph.doms
Author's Note:
Hi!
Sorry kung ngayon lang uli ako nakabalik sa pagsusulat dahil napakabusy lang talaga ang lolo niyo dahil sa school works and org works. Nakakabaliw lang sa totoo lang. BTW, sana magustuhan niyo po yung gawa ko. BTW, itutuloy ko ang TL pramis. Sorry talaga guys for inconvinience.
-Sephyyy :3
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Minsan, mahirap maghintay sa taong nakatakda ng para sa iyo dahil nakakasawa din yung hintay ka ng hintay pero dumadating din pala sa wala! Nakakasura lang at nakaka-urat pa! Oo nga pala, ako pala si Edison Rodriguez. Isa akong BA Communication Sophomore student sa isang university sa may U-Belt. Actually, sa probinsya ako nag high school at dito na ako sa Maynila pinag-aral ng parents ko dahil gusto nila ng magandang buhay para sa akin. Ayun, masaya naman ang buhay kolehiyo dito sa Maynila kahit sobrang nakakastress dahil sa dami ng pinapagawa at yung polusyon sa ingay,hangin at kung ano-ano pa.
Heto na! Sisimula ko ang aking istorya.
5:30 na! Ang hirap pa din makasakay dahil sa laging puno ang mga jeep dito sa may Espanya dahil sa laging punuan doon. Sumasakit na talaga yung puwit ko sa sobrang tagal at feeling ko talaga naluluto na siya dahil sa sobrang tagal! Haynako ewan ko ba, forever lang talaga mahirap makasakay dito at laging nga-nga pa ako dito. Eto lang talaga ang hirap kapag bumabyahe.
At sa hindi ko rin inasahan, may isang lalaki na nagtanong sa akin.
“Dre, pwede bang tumabi sayo?”
Napasagot naman ako.
“Okay lang naman.”
“Thank you!” Sabay ngiti niya sa akin.
Hindi ko man maimagine na ngingiti at tatabi pa yung lalaking yun. Parang he’s out of the blue na ganun. Actually, lagi ko na siyang nakikita dito sa waiting shed na ito. Isa siyang student sa may school dito sa may Espanya at feeling ko isa siyang Engineering student. Astig niya umayos ng kanyang sarili dahil yung buhok niya parang buhok ni Alec Dungo ng PBB at kuhang kuha niya ang pagkahawig ng mukha niya kay Alec. Shet! Napopogian ako sa kanya! Sobrang poging-pogi talaga ako sa kanya. Sa totoo lang, isa akong discreet gay. Hindi ako yung gay na katulad ng iba na gusto magdamit pambabae, yung makapal ang make up and all that stuff. I’m just attracted to guys yun lang at walang iba!
At sa hindi ko namang inasahan, bigla niya akong kinausap.
“Dre, matagal na din kita nakikita dito sa may waiting shed ah.”
“Ako din naman dre, matagal na din kitang nakikita dito. Oo nga pala, what’s your name?”
“Terrence Santiago nga pala dre. And you are?”
“Edison Rodriguez nga pala. Nice to meet you Terrence!”
Iniabot ko ang aking kamay sa kanya para makipag-shake hands.
“Nice to meet you din Edison.” Sabay ngumiti siya sa akin.
Parang nakuryente ako sa kilig dahil nakipagkamay din itong si Terrence sa akin. Sa wakas at nalaman ko din ang pangalan niya at nakilala ko na din siya. Hindi na lang ako yung pa-seen zoned lang dito sa waiting shed. Since mukhang matatagalan pa ata ako makasakay, kinausap ko muna siya para maging friends kami.
