To love and be love is to feel the sun from both sides. Happiness is a choice and its also a decision... Ikaw ang may hawak ng buhay mo kung gusto sumaya masyadong maganda ang mundo para malungkot from now on I'm deciding to be happy, choosing what my hearts really want. If you love the rainbow after the rain why not love again after the pain..
"Baliw ka na." Irap sakin ni joana tiningnan ko lang sya saka naupo sa kama nasa kwarto kami ng mga oras na yun.
" joana." saad ko lang na nakatungo.
" bibigyan mo sya ng chance.. Pano si alvin.?"
" Ilang taon na syang wala.. Hindi na ba ko pwedeng magmahal?"
" Si raymond yun. Nakalimutan mo na ba yung ginawa niya sayo.. Ano pa silbi ng pagsasakripisyo ni alvin para maghilom yang letseng puso mo kung sa kanya ka rin naman pala uli mapupunta.?"
" mahal ko sya.. Mahal ko pa sya."
" sa limang taon niyo ba ni alvin minahal mo sya.. O naging panakip butas mo lang talaga sya.. Napakasama mo."
" joana minahal ko si alvin ng higit pa sa sarili ko kahit kailan hindi ko sya ginawang panakip butas pero hanggang kailan ako magsstay sa nakaraan. Patay na sya. Pwede bang itulloy ko naman yung buhay ko."
" I hate raymond.. I hate him bibigyan mo sya ng chance tapos ano.? Isang araw makikita nalang kitang umiiyak.. Iiyak ka nanaman.. Nangako ako kay alvin na aalagaan kita na hindi ko hahayaang may manakit sayo."
" Joana mahal ako ni raymond."
" Mahal? Bakit ilang balde ba ng luha ang iniyak mo nung sinaktan ka niya huh.. Nung kayo ni alvin nuon kahit kailan hindi kita nakitang umiyak.lagi kitang nakikitang nakangiti"
" Joana hayaan mo naman akong magmahal uli.. Di ba kapag nagmahal ka naman talaga dapat tanggap mo na darating yung time na masasakatan ka."
" Please naman carlos. Wag na si raymond ayoko ng makitang masaktan ka uli tulad ng dati."
" mahal niya ko.. Saka yung nangyare before hindi naman niya sinasadya yun eh. Di ba kaibigan naman kita suportahan mo naman ako dito oh. "
" Ewan ko sayo. Carlos wala na si alvin para saluhin ka sa oras na iwan ka uli niya.. Hindi ko alam kung kaya ko gawin yung ginawa ni alvin para sayo nuon."
" Joana hindi na ko bata.. Ilang taon lang naman ako nun siguro naman kaya ko na ngayon..?"
" dyan ka naman magaling eh sa hindi siguradong bagay.."
" gusto ko uli subukan.. gusto ko uling magmahal uli."
" Sana masaya kasi kayo ni alvin ngayon noh.. Letse naman kasi ang bait bait nung tao bakit kailangan pa niyang mawala."
" Joana please suportahan mo naman ako dito.. Susubukan ko uli malay mo ito na yung chance ko para sumaya na talaga ko.. I know naman na hindi magiging madali to pero gusto ko subukan."
" carlos."
" Si alvin ayaw ako nung nalulungkot, ayaw niyang nakikitang umiiyak ako. " tumulo naman yung luha ko.
" namimiss ko si alvin.? kakainis"
" alam mo sabi niya dati wag ko daw isasara yung puso ko kung sakaling mawala sya." saad ko saka umiba ng tingin. " Gusto ko magalit sa kanya.. Nangako sya sakin na hindi niya ko iiwan. Pero look at me now iniwan niya ko."
" Hindi naman niya gustong iwanan ka alam mo kung gaano ka niya kamahal handa niyang iwan lahat para sayo nagkataon lang na nawala sya ng maaga..." nakatungo niyang saad
" Nakakainis kasi sya." Ilang sandali kaming parehas na tahimik isang buntong hininga lang ang pinakawalan niya.
" wag ka ng malungkot.. Si raymond ba.. Mahal mo pa talaga.?"
" Mahal ko naman sya talaga di ko alam nung nakita ko sya parang walang nagbago.. Same feelings. parang walang nangyare.?"
" tingin mo ba matutuwa si alvin kapag naging kayo ni raymond.?" ilang sandali akong hindi nakapagsalita tiningnan ko lang si joana.
" di ko alam. Tanong natin gusto mo.?" ngiti ko nalang.
" baliw mo ayoko nga.." irap niya lang sakin.
" payag ka ng bigyan ko ng chance si raymond.?"
" May magagawa ba ko eh nasabihan mo na eh." irap niya. " Pero itaga mo sa bato pag sinaktan ka niya uli I swear to god makakapatay ako ng tao."
" Ang Oa mo papatay agad."
" Oo para sa bestfriend ng bestfriend ko na naging bestfriend ko na rin. Sigurado naman matutuwa yun si alvin kasi itutuloy mo na uli yung buhay mo after ng lahat. Tama ka naman eh hindi naman pwedeng matali ka nalang habang buhay sa nakaraan niyo ni alvin.. Masaya yung memories niyong dalawa hindi mo naman makakalimutan yun di ba.?"
" oo naman.."
" Basta bestfriend parin tayo I will always here.. Para kay alvin and para sayo."
" Wow huh.. Sana joana maging masaya kami noh alam mo ang cute cute ng anak niya..."
" My instant anak ka na pala."
" Oo nga eh.."
" Kailan ka pupunta sa bahay ng mommy ni alvin. Tinawagan nila ko last time dumalaw naman daw tayo sa kanila."
" tinawagan din ako ni tita, this Sunday punta tayo gusto mo.?" tumango naman sya bigla naman tumunog yung cellphone ko kumunot lang yung noo ko ng makita kung sino yung tumatawag. " Si jerome.?" saad ko.
" Wag mong sagutin."
" why.?"
" Basta nabubuwisit ako jan.." simangot lang ni joana.
" bakit nga.?"
" gusto ng magpakasal tinangihan ko nga." tumigil naman sa pagtunog yung cellphone ko.
" huh? Bakit mo tinangihan? Ang wierd mo talaga ang gwapo gwapo tapos mayaman naman sya ah."
" Alam mo naman tumutulong pa ko sa family ko di ba.. Saka ayaw sakin nung parents remember."
" wow ang choosy talaga ng parents huh ayaw parin sa ganda mo.? Eh di ba matatapos na sa pagaaral yung kapatid mo oh eh ano pang problema mo."
" Carlos hindi mo naiintindihan kailangan pa ko ng pamilya ko hindi naman kami ganun kayaman tulad mo saka ayoko naman isipin ng parents ni jerome na kaya ako papakasalan yung anak nila dahil sa pera."
" 7 years na kayo ni jerome.. Pakasalan mo na maiinitindihan ka naman ng pamilya mo di ba saka ang labo ng family niya di pa ba sapat yung tagal ng relationship niyo para mapatunayan yung love mo dun sa tao.."
" ah basta ayoko muna," muli naman tumunog yung cellphone ko. " wag mo sagutin.?" saad lang ni joana nginitian ko naman sya saka sinagot yung cellphone.
" hello jerome.? She's here." ngiti ko kita ko lang yung pag iling niya..
Kinabukasan pagkatapos ng klase ko ay ilang sandali pa kong tumulala sa faculty nakauwi na din yung mga co teacher ko kaya naiwanan na kong magisa, Isang buntong hininga lang yung pinakawalan ko sana ito na yung chance namin ni raymond. Unti unti namang bumalik yung masasaya naming alaala dati . Mga tawanan parang puro happy memories nalang yung naalala ko wala na yung pain, tanging pag ngiti ang nagawa ko.
" Sir.?" napalingon naman ako sa isa sa mga estudyante ko sa pinto ng faculty.
" Chris bakit andito ka pa.? Kanina pa uwian ah"
" uhm Sir may sasabihin sana ako."
" Upo ka." saad ko umupo naman sya sa harap ko. " Uhm Sir kasi.?" iwas lang yung tingin niya sakin.
" Its about your grades right.?" ngiti ko tumango naman sya saka pilit na ngumiti ang gwapo talaga ng batang to.
" papagalitan po kasi ako ni mommy kapag nalamang bagsak ako.?" napailing naman ako saka tiningnan sya ng deretso.
" Ako nalang kakausap sa mommy mo bawi ka nalang next grading. Alam mo chris Matalino ka naman eh kaso yung barkada mo."
" Wala naman po kaming ginagawang masama Sir."
" ang masama kasi napapabayaan mo yung study mo."
" Pero Sir sana bigyan niyo po ako ng consideration. Mahal ko po yung pagbabanda at sa oras na malaman ng parents ko yung pagbagsak ko sigurado po ako papatigilin na nila ako."
" Im sorry Chris wala na kong magagwa sa grades mo this grading pero kaya pa naman habulin yun eh."
" Pero po.?"
" Don't worry.. Uwi ka na ok lang makakabawi ka pa I know matalino ka..Balance mo lang time mo kaya mo yan ikaw pa." ngiti ko.
" Thanks Sir.. Uhm sir pag kinausap niyo po si mommy pakiusapan niyo po sya huh promise ko po babawi ako next grading."
" Yeah sure chris sige na uwi ka na late na masyado.. Ingat ka."
" Sige po." nakatungong saad nito kita ko naman na tumayo to saka tumuloy sa pinto ng faculty. Matalino naman sya kaso napapabarkada. Sinumulan ko naman ayusin yung mga gamit ko. Palabas na ko ng gate ng school ng isang pamilyar na mukha ang sumalubong sakin. Si raymond.
" Mk." ngiti nito. Kaya gusto ko dito magturo sa school na to dahil sa napakadaming memories nito hindi lang saming dalawa ni raymond kundi pati na rin kay alvin.
" Kanina ka pa dito.?" saad ko kinuha niya lang yung mga gamit ko.
" yeah tagal mo namang lumabas ikaw na lang ata ang tao sa loob ah.?"
" may tinapos lang."
" I love you.?" di ko naman mapigilang mangiti.
"sweet corn.! may sasakyan kang dala.?"
" wala eh kasi alam ko may sasakyan ka eh."
" buti alam mo. Tara na?" saad ko saka tumuloy kung saan nakaparada yung sasakyan ko pero nagulat lang ako ng hawakan niya yung kamay ko. " mond.?" kunot noong tumingin sa kanya.
" why.?"
" bitiwan mo yung kamay ko." ngiti ko sa kanya.
" ayoko nga."
" Mond teacher ako remember.. "
" ay oo nga pala.. Sorry." ngiti niya sakin pero hindi parin binitiwan yung kamay ko.
" Yung kamay ko."
" uhm kasi namiss ko hawakan yung kamay mo eh. 5 mins.?"
" hay naku sa loob na ng sasakyan pwede.?"
" sige na nga " ngiti niya pumasok naman kami ng sasakyan.
" ah yung estudyante kanina bago ka lumabas mukhang malungkot ah.?" tanong lang ni raymond pagsakay sa kotse. " binagsak mo noh?" ngiti nito.
" Oo.. Matalino naman yun kaso napabarkada lang."
" kawawa naman.? Hindi pwedeng gawan ng paraan.. Kaw naman parang hindi ka dumaan sa pagiging studyante."
" Kung alam mo lang kinausap ko na lahat ng teacher nun kaso wala eh. Makakabawi pa naman sya sa next grading."
" Eh ikaw bakit binagsak mo."
" wala talaga kong macompute sa grades niya eh. Don't worry tutulungan ko yung makabawi."
" ang bait na teacher ng mahal ko ah." nginitian ko lang sya saka sinimangutan.
" So saan tayo.?"
" Ewan ko."
" Ibang klase ka din noh di ba ikaw yung nanliligaw dapat alam mo kung saan tayo pupunta."
" nililigawan ba kita.?" ngiti lang niya.
" Ang sama mo mond huh edi wag. "
" joke lang ito naman. Mk i love you.."
" oo na nga.
" wala bang sagot dun.?"
" edi ba liligawan mo pa nga ako..?"
" oo nga pero di ba mahal mo naman ako."
" oo.."
" yun naman pala eh wala ng ligawan."
" grabe.?"
" pwedeng pakiss.?"
" sampal gusto mo.?" ngiti ko saka pinaandar yung sasakyan kita ko naman yung pag nguso niya. " ano namang mukha yan.?"
" kiss lang eh.?"
" Ewan sayo.. Nagugutom na ko kain tayo.?" ngiti ko nalang.
" pakiss.?"
" mukha kang ewan."
" pakiss.?"
" tigilan mo nga mond."
" sige na kasi.?"
" ewan sayo.." kita ko naman yung pagtanggal niya ng seatbelt saka lumapit sakin at halikan sa leeg. "mond nagdadrive ako tigilan mo nga.?"
" namiss kaya kita."
" mond ano ba.?" saad ko saka tinabi yung sasakyan sa gilid ng kalsada. " mukha kang tanga gusto mo maaksidente tayo.?" irap ko sa kanya umayos naman sya ng upo.
" pakiss lang naman eh.?"
"Ewan ko sayo." ilang sandali syang hindi nagsalita habang nakatitig lang sa mukha ko.
" I love you wag ka ng magalit." ngiti niya na nilapit yung mukha kinabig ko naman yung ulo saka mapusok na hinalikan kita ko lang yung gulat sa mata niya maya maya lang sumagot na sya dun sa halik na yun hanggang maghiwalay yung labi namin.
" nangugulat ka naman eh" ngiti niya.
" Hindi ko na napigilan eh.."
" gusto din pala niya.. Ang hirap mo talaga basahin." kita ko lang yung ngiti sa labi niya tumingin naman ako sa labas ng kotse..
" Mond you know what.. Hindi na ko naniniwala sa salitang promise..pero ngayon gusto kong maniwala.. Gusto kong mangako ka na hindi mo na ko iiwan. Gusto ko may panghawakan ako na magiging masaya na talaga ko."
" Ayoko mangako. Tulad nga ng sabi ko di ba.. Promises are made to be broken. Ang gusto ko lang maging masaya tayo. Masayang masaya.. Hindi kita iiwan kahit kailan.. Kahit harangan pa ko ng sibat ipangsasalag kita para ikaw yung tamaan." napangiti naman ako sa sinabi niya.
" Mond I loved you before.. And i want to love you more now."
" thanks carlos.." naluluha niyang saad. " pinaiiyak mo ko."
" Umayos ka nga,"
" pangarap ko to eh. Yung sabihin mo uli sakin na mahal mo ko after ng mga nangyare ngayon ko lang uli narinig yan. Ang sarap pala pakinggan."
" Minahal kita dati.. Pero mas mamahalin kita ngayon hindi ko hahayaang masayang yung chance na to." ngiti ko sa kanya niyakap naman niya ko.
" Salamat carlos."
" Mond si baby carlos pwede bang maging anak ko na rin sya.?"
" Oo naman matutuwa yun. Lagi ka nga niyang hinahanap eh."
" talaga.?" ngiti ko.
"Carlos i love you mahal na mahal kita.." niyakap ko naman sya. "hindi na tayo maghihiwalay carlos.. Hindi ko na sasayangin yung chance na to."
" Dapat lang.. Ikaw na yung huli kong mamahalin mond.. Ikaw nalang" ngiti ko.
" I love you.. Wala ng bibitiw huh."
" basta hahawakan mo ko hindi ako bibitaw."
" Oo naman Mk.."
" eh san na nga tayo pupunta ngayon.?"
" Sa bahay ka nalang dinner sila mommy kasi kinukulit ako kung kailan ka daw babalik. Mapapatay na nila ko pag pinakawalan pa kita." ngiti lang ni raymond saka hinawakan yung kamay ko.
" Namiss ko bigla yung luto ng mommy mo."
" Namiss ka nga niya ipagluto eh.. Super nalungkot si mommy nun ng maghiwalay tayo.. Minahal ka na kasi niya as part of the family."
" Ang bait talaga ng mommy mo noh.. Sya ba nagluluto sa restaurant mo?"
" hindi.. May chef ako dun matanda na si mommy para magtrabaho pa.. Saka pano mo nalaman yung restaurant.?"
" kay ate May shempre.. Dalhin mo naman ako dun minsan."
" sure tara na. Gutom na ko mahal ko." nguso ni raymond natawa naman ako.
" can you kiss me.?" kumunot naman yung noo niya. " Isa lang mond.?" ngiti ko.
" bago yun ah.. Ikaw na yung nagdedemand ng kiss.?"
" sige na please.?" nguso ko sa kanya. Aktong ilalapit niya yung mukha niya ng bigla kong pinaandar yung sasakyan saka sya nginitian.
" Ang sama mo.." simangot niya tinawanan ko lang sya.
" namiss mo ba talaga ko mond.?" tumingin lang sya sa labas ng sakayan.
" Hindi eh.?"
" huh bakit kala ko pa naman namiss mo ko ng sobra.." simangot ko kita ko naman yung ngiti niya sa labi. " mond hindi talaga.?" lingon ko sa kanya.
" hindi kasi hindi ka naman nawala sa puso ko.. So bakit kita mamimiss eh nandito ka lang naman?" turo niya sa dibdib niya.
" korni." ngiti ko.
" naging masaya ka ba kay alvin.?"
" yeah super saya. Mahal na mahal ko yun."
" higit pa sa pagmamahal mo sakin.?"
" Iba ka, iba si alvin.. Si alvin yung taong nagpakita sakin kung gano kaganda yung mundo. Na pwede kang sumaya kung pipiliin mong sumaya.. Im so thankful kasi may nakilala akong isang alvin. Itetresure ko yun."
" Salamat kay alvin kasi pinasaya ka niya nung time na wala ako."
" ikaw.. Ikaw yung taong nagparamdam sakin ng sobrang sakit.. Yung tipong ready na ko sumuko.. "
" grabe puro pain talaga yung sakin.?"
" yeah pero sa bawat sakit na yun walang katumbas yung lesson na natutunan ko walang kapantay yun.. Yung mga sugat ko yung nagturo sakin pano maging malakas kung paano lumaban pa."
" Pero simula ngayon gusto ko sakin mo naman maramdaman yung saya... Magiging masaya tayo." ngiti niya nagsimula namang tumulo yung luha ko kasabay ng mga ngiti. " Mamahalin kita hanggang kaya ko.. Hanggang andito pa ko."
" Salamat mond."
" sisimulan na natin yung journey natin as a family. As one." ngiti pa ni raymond habang hawak yung kamay ko.
"A journey with my one and only love." ngiti ko.
