Breakeven (Book1 Part3)

Maraming salamat po sa patuloy na nagbabasa at nagco-comment.


Salamat din po kay Kuya Mike Juha sa pagpayag niyang magpost ako dito ng aking stories.


Maari po kayong magpunta sa miguelsshortbisexualstories.blogspot.com para mabasa ang iba ko pang akda.

Maraming Salamat po ulit.

_______________________________

Breakeven (Book1 Part3)

by: Migs

Iniintay kong lamunin ako ng lupa habang nakatayo sa labas ng building ng opisina ni Ram. Butil butil ang pawis na asa aking noo at nagsisimula na ring mamasa ang aking kilikili, tiningala ko ulit ang building na asa aking harap, lalong dumagundong ang maliit na muscle sa aking dibdib, napalunok na lang ako sa kaba.

“Di pa huli ang lahat, pwede pa akong mag back-out.” nasabi ko sa sarili ko.

Alam ko naman kasing may mga taong masasaktan sa gagawin kong ito at alam ko rin na malaki ang posibilidad na masaktan din ako, pero simula nung isulat ko ang unang sentence sa tanang buhay ko noon sa iskwelahan, alam ko na na magsusulat ako sa isang kilalang magazine na siyang babasahin ng madming tao pag tanda ko.

“Akin na kasi yan, Edison!” sigaw ko kay Edison ng kuwanin nito sakin ang pinapagawa saming seatwork noong elementary pa lang kami.

“When I grow up, I want to be a famous journalist...” basa ni Edison sa aking seatwork, habang ako naman ay patuloy parin sa pag agaw ko pabalik sa aking notebook.

“Sigurado ka na ba dyan sa gusto mo?” tanong sakin ni Edison, habang nagawa kami ng seatwork noong elementary pa lang kami.

“Di naman kasi lahat ng tao may mamanahing kumpanya tulad mo Edison!” sabi ko dito sabay talikod at itinupi ang aking mga kamay sa aking dibdib.

“Pero hindi ito dahilan para manakit ng tao.” sabi ko ulit sa sarili ko.

“Lalo na ang mga taong malapit sakin.”

Biglang pumasok sakin isipan ang mukha ni Ram, ang batang Ram, ang batang aking kalaro noon, ang batang lagi naming inaasar ni Edison, ang batang naging malapit narin sakin.

“Kuya! Laro tayo ng play doh!” sigaw nito sakin at biglang umangkas ng makitang kauuwi lang namin ng kaniyang kuya Edison.

“Gawa muna ako ng assignment, Ram.” sabi ko dito habang hirap na hirap sa pagpasan sa kaniya.

“Eigggghhhhh! Ngayon na Martin!” sabi nito sakin, wala na din akong nagawa.

“Hindi ko kayang manakit, para lang sa isang article.” sabi ko ulit sa sarili ko.

Sinimulan ko ng ihakbang ang aking kaliwang paa at nang tulyan na akong nakatalikod sa matayog na building na iyon...

“Hello!” bungad sakin ni Ram sabay kaway at ngiti.

Napatunganga naman ako kay Ram, napaka gara ng suot nito, madalas ko na siyang makitang naka corporate attire pero ngayon ko lang siya nakita ng malapitan. Moreno, matangos na ilong, maikli na halos semi kalbong buhok, stubbles at makinis na mukha.

“Huy!” sabi nito sakin.

“Ah eh, hi?” wala sa isip kong sabi dito.

Humagikgik lang si loko. Kumunot ang noo ko sa ginawa niyang yun.

“May sinabi ba akong mali?” sabi ko sa sarili ko saka inisip ulit ang mga sinabi ko.

“Halika na nga!” sabi nito sakin at hinila ako papasok ng building.

Para akong isang batang hila hila ng kaniyang kalaro, ilan sa mga nandun sa lobby ang nakatingin samin, ilan pa nga ay bumulong pa sa kanilang mga kasama.

0000oooo0000

Isang magandang babae ang siyang nakatitig sakin sa loob ng opisina ni Ram. Binigyan ko ng kinakabahang tingin si Ram pero busy parin ito sa kaniyang binabasang proposal.

“Beki rin ba siya?” walang pakundangang sabi sakin ng babaeng asa harapan ko sabay turo pa, habang si Ram naman ay napatunhay sa sinabi ng babae na yun, panandaliang natigilan at humagikgik.

“Janine, this will be my new Secretary, Martin.” pakilala ni Ram sakin sa babaeng walang galang.

“NEW secretary?! Pano naman ako?!” sigaw nito kay Ram.

“Nagrereklamo ka na simula nung umalis tayo sa kumpanya ni Dad ay nadagdagan ng 75% ang trabaho mo diba? Ayan hinanapan ko ng solusyon ang pagiging tamad mo.” naiiritang sabi ni Ram sa babae at ibinalik ulit ang atensyon sa kaniyang binabasa.

“Di mo na ako mahal?” humihikbing sabi ni Janine.

“Kesa humihikbi kay diyan, bakit di ka magtimpla ng kape para sa ating lahat?” sabi ni Ram.

“Bakit hindi dun sa BAGO mo iutos yan?” bigay diin ni Janine sa salitang bago.

“Paperworks lang si Martin.” walang ganang sabi ni Ram.

“Whatever!” sabi ni Janine sabay talikod, napatingin ako kay Ram, nagulat ako ng nakatingin narin pala ito sakin sabay kindat.

“Ahhmm Ram, may sasabihn sana ako sayo eh.” kinakabahan kong sabi kay Ram, binabalak ko na sanang sabihin sa kaniya ang balak na hindi pagtuloy sa trabaho.

“Ano yun?” tanong ni Ram habang patuloy parin sa pagbabasa ngkanina niya pa hawak na proposals ng biglang pumasok si Janine na may hawak na isang tray na may tatlong tasa ng kape sa kanang kamay at isang portfolio ng proposals sa kabila.

“Andami naman niyan?!” nanlalaking matang sabi ni Ram sa kaniyang sekretaryang si Janine.

“Madamai na yan? Intayin mo to.” sabi ni Janine sabay palakpak, nagpasukan ang tatlong lalaking may dala dalang tigtatatlong tumpok ng portfolios sa bawat kamay.

Nanlalaki parin ang mata ni Ram ng makita ito at si Janine naman ay nakangisi sa aking direksyon. Tinapunan na rin ako ni Ram ng tingin.

“Well, mabuti na lang na andito si Martin para tulungan ako.” nangingiting sabi ni Ram sabay kindat. Binigyan ko na lang siya ng isang kinakabahang ngiti.

0000oooo0000

Nagpapanic akong pumasok sa CR at nanginginig na nagdial ng numero sa aking telepono, numero ni Edison.

“Hello, I want out.” nagha-hyperventilate kong bati kay Edison pagkasagot na pagkasagot nito ng telepono.

“Calm down.” mahinahong sabi nito.

Sinubukan kong pakalmahin ang sarili ko, pero di ko maatim na pagsasamantalahan ko ang kabaitan ni Ram sakin at habang iniisip ito lalo akong nagpapanic.

“Ano bang nangyari?” tanong ni Edison sa kabilang linya.

“Di ko kayang saktan ang kapatid mo.” sabi ko dito, matagal ito bago sumagot.

“Then tell him you quit or you could stay and tell him the truth about the article.” mahinahong sabi sakin Edison.

Napaisip ako sa sinabi niyang yun, sinubukan ko ng sabihin kanina kay Ram, pero naunahan ako nito, masyado na siyang umaasa sakin, pero di ko rin siya kayang saktan di ko naman siya kayang biguin, ngayong tambak ang trabaho niya at kailangan niya ang tulong ko.

“Hello?” sbi ni Edison sa kabilang linya, nakalimutan kong kausap ko nga pala ito.

“Alam ko na ang gagawin ko.” confident kong sabi dito.

“Good. Kasalanan mo rin naman yan eh, pinilit mo pa kasing si Ram ang gawin mong subject eh.” napatanga nanaman ako sa sinabi niyang yun.

“Salamat sa suporta ah?!” sarkastiko kong sabi dito.

“You're most welcome.” sabi nito na may tonong pagkasarkastiko at narinig ko pang humagikgik ito.

0000oooo0000

Pagkabalik na pagkabalik ko sa opisina ni Ram ay alam ko na ang gagawin ko, tutulungan ko si Ram hanggang matapos ang tambak na trabaho nito at pagkatapos nun ay magpapaalam na ako.

“Akala ko di ka na babalik eh.” sabi ni Ram, nagulat ako ng maabutan ko itong may hawak hawak na action figure at malungkot ang mukha.

“Weird. Parang kuya niya, antanda tanda na eh lagi paring may laruang hawak.” bulong ko sa sarili ko, nakita ko itong nakatingin sa akin na kala mo nagiintay ng sagot.

“Ah eh... syempre hindi, ikaw pa, malakas ka sakin.” wala sa isip kong sabi dito.

“Yehey!” sigaw ni Ram at tumalikod na at kumuwa ng isang makapal na portfolio at sinimulan ng basahin ang mga laman nito. Natampal ko na lang ang noo ko sa sobrang katangahan.

Halos mabaliw na kami sa mga paulit ulit na proposal na sinumihite ng mga tao niya, paranag mga tipong di naman pinagisipan ang mga ito. Nakahawak na ako sa aking noo habang binabasa ang pangatlo sa mga portfolio na binuksan ni Ram, halos di ko na maintindihan ang mga ito pero may tatlong salita sa papel na aking hawak hawak na animo'y na higlightan.

“Time frame.” at “Plans.” marahas kong inalog ang aking ulo.

“Wala na akong plano na ipagpatuloy ang article na yun kung si Ram lang din ang aking subject.” sabi ko sa sarili ko.

“Ok ka lang ba?” sabi ni Ram sabay tingin sa relo niya.

“Nauumay lang siguro sa paulit ulit na proposals na binabasa ko.” nangaalaska kong sagot dito. Napatawa ito.

“Gusto mong maglunch muna?” tanong nito sakin. Tumango lang ako bilang sagot.

0000oooo0000

Dinala ako ni Ram sa isang shawarma house malapit sa opisina niya, para itong bata na umorder ng ilang klase ng shawarma, akala ko naman na para saming dalawa na iyon ng bigla niya akong tanungin.

“Anong gusto mo?” tanong nito sakin. Napanganga na lang ako sa gulat.

“Gutom ka?” tanong ko dito at magiliw lang itong ngumiti sakin, nginitian ko lang din ito at nagtama ang mga mata namin.

“I think that's your phone.” tukoy niya sa telepono kong nagriring, habang patuloy parin sa pakikipagtitigan sakin.

“Hello.” bungad ng asa kabilang linya sakin. Napatalikod na lang ako bigla.

“Narecieve ko ang text mo and my answer is no. Its either you continue with the article or clear you desk first thing in the morning.” sabi ng boss ko sa kabilang linya. Napatingin ako kay Ram na nagsisimula ng lantakan ang shawarma na kabibigay lang ng nag prepare nito.

“I- I... I'll do it, Sir.” pagkasabing pagkasabi ko nito ay agad na binaba ng boss ko ang telepono niya.

Dahan dahan akong lumapit kay Ram at binigyan ito ng isang ngiti.

Itutuloy...

Breakeven (Book1 Part2)

Maraming Salanat po sa lahat ng nagbasa ng naunang chapter ng Breakeven lalong lalo na po sa mga nagiwan ng comment.

Inaanyayahan ko rin po kayo na basahin ang Love at its Best na available din po dito sa blogspot ni kuya Mike, o kaya po ay pumunta kayo sa: http://miguelsshortbisexualstories.blogspot.com/

Maraming Salamat po ulit kay kuya Mike sa pagpayag niyang magpost ako dito sa MSOB. ^_^v

__________________________________________________________

Breakeven (Book1 Part2)

by: Migs

Naglalaro kami noon sa harapan ng bahay nila Edison ng biglang may dumaang kotseng pagong, inabot ko ang batok ni Ram.

“Pendong peace! Pendong susi!” sigaw ko sabay muestra na parang sinususian ko ang sentido ko sabay hagis ng imaginary susi pagkatapos ay humalakhak ng malakas.

Napatigil ako sa sarili kong kasiyahan ng makarinig ako ng hikbi mula sa batang Ram na pinendungan ko. nagsimula ng tumigil sa pagdaloy ang dugo sa aking mukha.

“Ay napalakas ata.” sabi ko sa sarili ko at dahan dahang lumapit kay Ram.

“Nakuh, wag kang umiyak Ram, dali nanaman ako neto sa kuya mo.” nangingilid na rin ang luha ko dahil sa takot sa kuya ni Ram.

“Sinong dali kanino?” takang tanong ni Edison na biglang sumulpot sa likod namin habang inaalo ko si Ram na paiyak na. Lalo akong kinabahan.

“Si kuya Martin, nibatukan ako.” naiiyak nang sabi ni Ram, sabay tayo at yakap sa kuya niya.

“Anong gusto mong gawin natin, bunso?” nananakot na tanong ni Edison sa kanyang nakababatang kapatid.

“Suntukin mo, kuya!” sigaw ni Ram. Kinakabahan kong tinignan si Edison, marahil nakita niya ang takot sa mga mata ko kaya't napangiti ito.

“Sige ako bahala.” kinindatan ako nito.

Unti unting lumapit sakin si Edison at nakangiti ito na kala mo nakakaloko.

“Papahapyawan lang kita, kunwari nasaktan ka pag lumagpas na yung suntok ko ha?” pabulong na sabi nito, para di marinig ni Ram.

“Antagal naman!” sigaw ni Ram, naka tupi na ang mga kamay nito at itinatapiktapik narin nito ang kaniyang paa at talagang ipinapakita na naiinip na siya.

“One, two, three.” bilang ni Edison, akala ko nung pumayag ako sa pinaplano ni Edison ay magiging ok lahat, pero lalo atang lumala.

Isang malakas na kalabog ang narinig sa buong bahay ng mga Saavedra, isa ring masaganang pasa ang aking nasa kaliwang mata.

“Sabi ko kasi sayo pahahapyawan lang kita eh!” natatawang sabi sakin ni Edison habang nilalapatan ng yelo ang bunbunan ko at ang pasa sa aking kailwang mata.

“Malay ko bang kaliwa pala ang pahahapyawan mo!” nangigigil kong sagot kay Edison.

Pareho kaming napasulyap ni Edison sa nakababatang kapatid niya, at binelatan lang kami nito at saka patuloy na naglaro ng lego niya.

Pero iba na ang Ram na nasa harapan ko ngayon, malaki na ang pinagbago nito, katulad ng ilang nakababatang kapatid naging matigas na ang ulo nito at madalas nagiging sakit sa ulo ng bestfriend kong si Edison. Madalas magpanabong yang dalawang yan, pero pag walang toyo pareho ay nagkakasundo din naman sila.

Kung pagtatabihin ang dalawang damuho ay makikita mo ang kanilang pagkakaiba, si Edison kasi ay yung tipo ng seryoso, sa sobrang seryoso ay may pagka stiff na ito, sa kaniya kasi ibinato lahat ng kaniyang tumatandang ama ang responsibilidad sa kumpanya, sa sobrang stiff din ay swerte ka na kapag nakita mo siyang ngumiti ng dalawang beses sa isang araw. Samantalang si Ram naman ay laging may nakaplaster na ngiti sa kaniyang mukha, natawag nadin iyang “Mr. Congeniality.” nung kami'y asa highschool pa lang, pero malaki din ang pinagbago niya nung iwan niya ang girlfriend niya, matagal na ang usapusapang silahis ito at nakumpirma lang ito noong hiwalayan niya ang kaniyang girlfriend para sa isang lalaking nagngangalang Migs, at ang huli ay ang panloloko sa kaniya ni Drei.

Di ko rin naman masisisi ang mga babae at lalaking nagkakandarapa kay Ram, gwapo ito, maganda ang katawan, kahit ano pang hairstyle ang gawin mo dito ay gwapo parin ito, kahit sakong butas butas ang ipasuot mo dito ay para parin itong model. Sa kabilang banda ang kaniya naman kapatid ay mukhang yuppie kung manamit nakasalamin at kagalang galang ang dating, pero kung sa itsura ay di rin ito padadaig, after all magkapatid sila ng lalaking kahit pagsuotin mo ng sako ay magmumukha paring model.

“Bakit mo ako tinititigan? Kuya... wag po...” parang tangang sabi ni Ram na hinahawakan pa ang kaniyang damit pangitaas na kala mo hahablutin ko at sisirain saka siya pagsasamantalahan.

“Feeling mo?” sabi ko dito.

“Haha! Makatitig ka kasi eh!” sabi nito habang dinuduro pa ako.

“Kuya!” sigaw nito na kala mo nawawala.

“Oh?” walang ganang tanong ni Edison.

“Nanakawin ko yung duffle bag mo ah?!” sigaw nito habang umaakyat ng hagdan.

“Sige lang, andun lang naman yun sa kabinet ko.” wala paring ganang sabi ni Edison sa kaniyang kapatid na ngayon ay nasa taas na.

Naabutan ko si Edison na nilalaro ang kaniyang maliit na stuffed toy, yung tipong pwedeng gawing keychain at madalas na nakikita nating ginagawang palawit ng mga kabataan sa cellphone nila. Bata palang kami nung nahumaling si Edison sa mga stuffed toy.

“Alam mo si Mr. Bean lang ang kilala kong matanda na nakikipaglaro sa isang teddy bear.” bungad ko dito, blanko nanaman ang mukha nito at nilalaro ang kaniyang teddy bear.

“Di siya basta teddy bear at ilang beses mo na din yang sinabi sakin.” malamig paring sabi nito sakin.

“uhmmm Edison?” kinakabahan kong tawag sa kaniya.

“oh?” tanong nito at nagdikit ang kilay.

“Pwede bang ikaw ang magtanong at magsabi kay Ram tungkol sa article ko.” di ito sumagot at lalong humaba ang nguso, marahil ay dahil sa inutusan ko pa nga siya.

“Salamat kuya!” magiliw na pasok ni Ram sa eksena at aktong lalabas na ng pinto.

“Teka may kapalit ang duffle bag na yan.” makahulugang sabi ni Edison, napa double take naman si Ram.

“Wala akong pera, kuya.” sabi nito.

“Tanga, hindi yun!” sigaw ulit ni Edison.

“Wag po koya...” arte nanaman ni Ram. Binato na siya ni Edison ng throw pillow.

“Aray! Personal na yan ah?!” pagiinarte nanaman ni Ram.

“Eto kasing si Martin medyo short, nagaapply na maging PA mo.” sabi ni Edison na ikinagulat ko naman. Tumingin sakin si Ram.

“You're Hired!” sabi naman ni Ram, sabay kindat.

“Sige, sayo na yang duffle bag ko.” sabi ni Edison.

0000oooo0000

Nakanganga parin ako sa tabi ni Edison, naramdaman ko ng bumagsak ang front door at umalis na si Ram, pero di parin ako maka get over sa sinabi ni Edison.

“Sabi ko sabihin mo yung tungkol sa article eh.”

“Bakit ko sasabihin, ayaw mo nun, magiging natural ang dating ng article mo once na inlove sayo ng natural ang subject mo.” wala paring emosyon na sabi ni Edison.

Napatitig ako sa kaniya, buong buhay ko na kasama ang kumag nato, ngayon ko lang naramdaman na parang binubugaw niya ako sa iba, madalas to na over protective, kengkoy at pilyo kung minsan, pero di ako nito pinapahamak.

“Pinaparusahan mo ba ako?” bulong ko dito.

“Bakit kasi di pwedeng ako na lang?” bulong din niya.

Nakipagtitigan na siya sakin.

“Kung sakali mang inlove nga itong isang to sakin at ganun din ako sa kaniya at sa oras na magkasakitan kami, baka mawala lang lahat ng pinagsamahan namin.” bulong ko sa sarili ko.

“Ayoko ng ganun, ayokong mangyari yun, kahit kailan.” bulong ko ulit sa sarili ko.

“Sana wag mo akong titigan ng ganyan.” wala paring emosyong sabi ni Edison sakin.

“Basta! Hindi pwede! Ok na yung si Ram no!” Nasabi ko na lang, habang inaalis sa utak ko ang mga naisip kanina.

“Haist! Ikaw ang bahala.” sukong sabi sakin ni Edison. At tuloy tuloy na itong umakyat sa kaniyang kwarto at nag goodnight.

“Iiwan mo ako dito?” tanong ko sa kaniya.

“Kung gusto mo sumunod, edi sumunod ka, dito ka narin matulog, kung hindi naman, alam mo kung nasan yung front door.” blangko parin nitong sabi sakin.

0000oooo0000

“Gumising ka na.” sabi ng isang halimaw at sabay yugyog sakin. Binalewala ko lang ito.

“Umpisahan mo na ang article mo.” sabi ulit ng halimaw at napabalikwas ako sa aking kinahihigan.

“Yun lang pala ang kailangan mo para magising ka eh.” sabi ni Edison sakin habang kinusot kusot ko ang aking mata.

Wala kaming imikan ni Edison habang nagaalmusal, madalas akong nakikitulog dito, simula pa lang ata nung bata kami, madalas na kaming nakikitulog sa bahay ng isa't isa kaya wala ng bago dito, di narin kami nahihiya sa aming itsura kada gising, sanay na kumbaga.

“Tigilan mo nga yan.” naiirita kong sabi kay Edison nang makita kong nilalaro nanaman niya ang kaniyang stuffed toy habang nagiintay kami ng agahan na niluluto ni manang.

Di parin patinag si kumag, andyan yung kunwari ay naglalakad ang stuffed toy sa palibot ng plato na nakaahin sa hapag kainan andyan din yung kunwari ay nasasayaw ito at kung ano ano pang kunwari na ginagawa ng kaniyang laruan.

“Weird.” bulong ko, pero narinig din ito ni kumag at tinignan ako ng masama.

0000oooo0000

Kinakabahan ako habang papunta na kami sa opisina ni Ram, di ko kasi alam ang karaniwang ginagawa ng mga P.A., kinakabahan din ako sa aking gagawing article, sinulat ko na ang aking time frame at ang mga gagawin ko para mahulog si Ram sa aking patibong.

“Are you sure you want to do this? Di na talaga magbabago ang isip mo at ako na lang ang gawin mong subject?” tanong ni Edison sa aking tabi, itinigil niya ang sasakyan sa tapat ng opisina ni Ram. Tumango lang ako bilang sagot.

“Ok, pero tandaan mo, don't fall in love.” sabi ni Edison sakin at ngumiti.

Meron akong naramdaman dun sa ngiti na iyon na talaga namang ikinakaba ko.

Itutuloy...

Breakeven

Maraming Salamat po sa lahat ng sumuporta sa LAIB, ngayon naman po ay inihahandog ko sainyo ang bagong series na ginawa ko, kasunod parin po ito ng LAIB kaya po inirerekomenda ko lalo na po sa lahat ng mga bagong mambabasa (kung meron man) na basahin muna ang LAIB. Nasa contents po ng blog ni kuya Mike o kaya naman ay pumunta na lang kayo dito:

http://miguelsshortbisexualstories.blogspot.com/

Maraming Salamat po ulit kay Kuya Mike. ^_^

Enjoy reading! ^_^v

_________________________________________

BREAKEVEN (Book1 Part1)

by: Migs

Di parin ako makapaniwala na ang kumpanya ng magazine na aking pinagtatarbahuhan for three months already ay binibigyan ako ng isang malaking break.

“A break that could actually break my neck.” kinakabahan kong sabi sa sarili habang nakaupo magisa sa isang restaurant at iniintay ang bestfriend ko.

“Aray ko!” nasabi ko ng maramdaman ko ang isang palad na humampas sa batok ko.

“Ano naman ang nginanganganganga mo diyan?!” nangiinsulotng sabi sakin ni Edison.

“I'll be writing my debut article for next month's issue.” matamlay kong sabi. Sabay lagay ng waiter sa lagi naming kinakainan na restaurant ang lagi din naming iniinom na, green mango shake.

“Congratulations!” sigaw ni mokong. Naglingunan naman ang ilan sa mga tao dun. Lalo naman akong nagulat ng bigla itong tumayo at tinuktok ng kutsarita ang baso niya ng green mango shake na nakapukaw ng atensyon ng lahat ng tao sa restaurant.

“I would like to propose a toast. See my bestbud here, Martin dela Rosa will be writing an article on one of the best read magazines here in the Philippines...” di na naabsorb pa ng utak ko ang kahihiyan na ginagawa na yun ni Edison, parang lahat na lang ng dugo ko ay umakyat sa ulo ko at lalo pang nagpalala ang mga titig ng tao sa aking paligid.

Pagkatapos na pagkatapos ng toast na iyon ay minumura ko na lahat ng nakalagay sa lamesa namin, ang walang kamuwang muwang na table cloth, ang mga bulaklak, ang mga baso, kutsara't tinidor ang mga plato. Nagulat na lang ako ng makita ko ang bestfriend ko na magiliw na nangiti sa kabilang banda ng table at kumakawaykaway pa.

“Humanda ka sakin paglabas natin sa impyernong ito.” bulong ko pero narinig din ata ni kumag dahil bigla itong humagikgik, binigyan ko na lang ito ng naniningkit na tingin.

0000oooo0000

“Bakit ba?!” sigaw sakin ni Edison, habang naglalakad kami papuntang parking lot. Marahil napansin niya ang pagiging iritable ko at ang paminsan minsang matalim na tingin kong binibigay sa kaniya.

“Eh pano kasi kailangan mo pang magpropose ng toast?! Eh hindi ko nga alam kung magagawa ko iyon eh! Tas sinabi mo pa yung pangalan ko saka yung pangalan nung magazine! Malamang! Aabangan na nila yun! What if I fail?! What if... Edison?” di pa man ako tapos sa paglilitanya ko ay nawala na ang kumag sa paligid.

Hinanap ko ang kotse niya, at ng makita ito ay naabutan ko si kumag na nagsa-soundtrip sa loob ng sasakyan niya. Napailing na lang ako. Kahit noon pang mga bata kami ganyan na si kumag, walang intindihin sa mundo, kahit ano pang ibato mong problema diyan bukas kamay niyang sasaluhin yun ng may magiliw na ngiti na nakaplaster sa mukha niya.

“He's the complete opposite of me.” sabi ko sa sarili ko, ambilis ko kasing maapektuhan ng mga bagaybagay, may ilang beses naring sinasabi sakin ni Edison na may mga bagay namang di kailangan problemahin eh. Sa tingin ko ang pagiging optimistic niya ang gustong gusto niyang itatak sa isip ko at yun ang gustong gusto niyang ma-adopt ko.

“Pssst!” tawag sakin ni kumag sabay kaway at ngiti na kala mo wala akong sinasabing problema sa kaniya kanina.

“At yun din ang dahilan kung bakit ako in love sa kaniya for the past ten years na magkakilala kami.” bulong ko sa sarili ko at nagbuntong hininga.

0000oooo0000

“Kahit kailan ka talaga!” pagmamaktol ko sabay upo sa passenger seat.

“Kasi naman eh, di mo pa nasisimulan, iniisip mo na agad papalpak ka.” sabi nito sakin sabay ngiti nanaman.

“I'm just being realistic. Thanks to you andami ng magiintay ng debut article ko at madami na ding makakabasa ng kapalpakan ko.” naniningkit kong sabi kay kumag. Napakamot lang ito sa ulo.

“Tungkol san ba kasi yang article mo?” binuksan ni kumag ang bintana ko, ugali na namin yun, ugali na naming tumambay sa kotse niya, usap usap lang konting kulitan tas pagnagkaayaan na saka palang kami uuwi.

“I need to make someone fall in love with me.” nahihiya kong sabi. Matagal na di umimik si kumag at ng humarap ako dito ay napansin ko itong nagpipigil ng tawa. Hinapit ko ang braso nito.

“Bakit nanaman?!” sigaw nito sakin at patuloy parin ito sa paghagikgik.

“Eh kasi nakakaloko nanaman ang paghagikgik mo dyan eh!” sigaw ko sa kaniya at napapangiti nadin.

“Di naman mahirap na may main-love sayo eh.” sabi niya.

Di ko alam kung kikiligin ako.

“I mean, you're intelligent, handsome, a fine gentleman, a man oozing with sex appeal... ARAY!” di ko na siya pinatapos at hinaklit ko na ang batok niya.

“Pero, I'm sure there's a catch...” pahabol ni Edison.

“Meron nga.” sabi ko at napabuntong hininga ako.

“Ano?” nakangiti nanamang sabi sakin ni Edison.

“Kailangan, boss ko ang mai-inlove sakin.” sabi ko.

0000oooo0000

Matagal kaming natahimik.

“Sabi ko naman kasi sayo di basta basta itong article na ito eh. Kailangan kong akitin ang boss ko then pretend to fall in love and then I have to write every detail of the affair in the article.” Napabuntong hininga nanaman ako. Napansin kong ang tagal bago sumagot ni kumag at ng tapunan ko ito ng tingin ay pinaglalaruan pala nito ang maliit na stuffed toy na lagi lagi niyang daladala.

“Di pala nakikinig si kumag.” bulong ko sa sarili ko.

“Uwi na tayo.” iritable kong sabi kay Edison.

“Huh? Ambilis naman? Akala ko nagkwekwento ka pa?” sabi nito sabay hagikgik.

“Tado! Di ka naman nakikinig!” sabi ko sa kaniya!

“Nakikinig ako!” sabi nito sakin.

“So ano ngayon ang problema ko?” sinusubukan kong tanong kay kumag.

“Kailangan mo ng boss na mai-inlove sayo...” sagot nito na ikinagulat ko naman.

0000oooo0000

“Ako? Di ba pwedeng ako?!” nangaakit na tanong nito sakin.

“Hindeeee!” sigaw ko at naglungkot lungkutan naman si kumag, di ko mapigilang kiligin. Di naman lingid sa kaalaman ni Edison na bi ako, straight siya, Oo, pero di naman naging hadlang yun sa pagkakaibigan namin, madalas pa nga siyang magbiro tungkol dito.

“Alam ko namang naging Bi ka dahil sakin, sino ba naman ang di magiging bi sa aking angking kagwapuhan at sex appeal!” madalas sabihin ni Edison sabay tatawa ng nakakaloko.

“Huy! Nananaginip ka nanaman diyan?!” sigaw sakin ni Edison na siya namang bumasag sa pagfla-flashback ng utak kong hyperactive na iyon.

“Eh sinong magiging boss mo? Hala! Sige, mag-apply ka as secretary tapos mangakit ka ng boss mo. Goodluck na lang sayo kung may tatanggap sayo as secretary.” litanya ni Edison sakin.

“Yun na nga ang problema ko eh, baka naman may mairerekomenda ka sakin.” sabi ko.

“ASA! Lahat ng friends ko Straight no!” sigaw nito.

“Even better, biruin mo magandang article yun. Straight guy falls in love with his fag**t secretary.” pagbibiro ko, at isang haklit lang ang ginawad sakin ni Edison.

0000oooo0000

“How about Mac from greenland enterprises?” tanong ko kay Edison habang nagdadrive ito pauwi sa village namin.

“Married.” sagot sakin ni Edison, habang ako naman ay magcro-cross out ng pangalan sa ginawa naming listahan na pwedeng maging boss ko.

“Paul from coffee inc?” tanong ko ulit.

“Single dad.” boryong sagot sakin ni Edison.

“That'll be great! Ok na ok nga si Paul eh!” pagdidiskusyon ko sa kaniya.

“And pano pag nalaman ng mga anak niya na na-inlove ang tatay nila sayo? Naisip mo ba kung ano epekto nun sa kanila?” boryo paring tanong ni Edison sa akin.

“Oo nga ano, di ko naisip yun ah.” napaisip ako bigla.

“Chace of Andrews and stocks?” simula ko ulit sa listahan.

“Too conservative.”

“Andy of Living inc.?”

“Too old.”

Hanggang naka isangdaang lalaki na ata kami sa listahan at ni isa doon ay hindi aprobado ni Edison, madalas may mga rason tulad ng sa anak at asawa pero ang iba...

“Too smug.” o di kaya naman ay...

“Too ugly.”

“Too uptight.”

“Too Chinese.”

Na talaga anmang ikinaubos ng pasensya ko, pano ba naman, I have to start na as soon as possible about this article and even with Edison di ako makapili ng boss na pwede kong maging subject sa article.

“Too Chinese?! Wth?! Racist ka na ngayon, tol?” biro kong tanong kay Edison, pero blank padin ang expression ng mukha niya, lalo kaming lumalalim sa listahan ng mga pwede kong maging subject lalong nagiging blangko at naboboryo si kumag.

Lalong sumungit ang mood ni kumag ng maka dalawang daan na kami sa aming common friends at nakukulitan na ito sakin at sinabayan pa ng traffic.

“HUY!” sigaw ko dito, pero bumalik lang ito sa paglalaro niya sa maliit na stuffed toy.

At ng makarating kami sa tapat ng bahay namin ay napagisipan muna naming tumambay sa kotse. Ganoon parin ang mood ni kumag at di na ito nasagot sa mga tanong ko. daldal lang ako ng daldal.

“How about Joey of the Leveriza lands inc? He's single, childless, not so stupid, not so conservative not so smug, not that ugly... I actually thinks he's kinda hot.” sabi ko kay Edison pero hindi ko naman ito inaabangan ng sagot, kaya naman nagulat ako ng bigla itong magsalita.

“Ako na lang nga kasi.” mahinang sabi nito, pero napatigil ako at pinaulit lang ito sa kaniya.

“Ha?” tanong ko. Hinampas niya ang dashboard ng sasakyan saka inabot ang isang lever sa inuupuan ko kaya naman napahiga ang upuan kasama ako.

“Sabi ko ako na lang, I wouldn't mind about that damn article as long as you choose me.” seryosong sabi ni Edison habang nakatitig sa aking mga mata. Di ako nakasagot at inintay na lang ang susunod na mangyayari. Huli kong naaalala ang palapit na palapit na mukha ni Edison at pagpikit nito hanggang ako mismo ay napapikit nadin.

“UUUUYYYYYY! Si kuya at si Martin naghahalikan sa loob ng kotse!” sigaw ng isang pamilyar na lalaki sa labas ng kotse. Magiliw itong nakangiti at niyayapos ang sarili sa sobrang kilig.

“Ramon?” si Ramon o Ram ang nakababatang kapatid ng bestfriend kong si Edison Saavedra. Si Ramon Saavedra na ngayon ay Assistant Manager sa Hope lands corp. Si Ramon Saavedra, na bi din, si Ramon Saavedra na kakabreak lang sa kanyang boyfriend na si Drei.

“Edison, I think I found the perfect boss.” maikli kong sabi sa bestfriend ko at nalungkot naman ang mukha nito at nagbuntong hininga ay nagsabi na lang ng...

“Ikaw bahala.” sabay tayo mula sa kinauupuan at tuloy tuloy na pumasok sa bahay nila.

Itutuloy...